Nieuwe escalatie Kashmir conflict

De wereld kijkt weg als een journalist wordt vermoord

Open brief van Vlaamse regisseur Alain Platel uit DeWereldmorgen.be na moord op journaliste Shireen Abu Akleh.

Bron foto Rightforum.org

Terwijl men zich in heel West-Europa terecht nerveus maakt omtrent de oorlog in Oekraïne en er verder ook alles aan wordt gedaan om via allerhande wegen steun te bieden aan het geteisterde volk daar, gaat het moorden in Israël en de Bezette Gebieden gewoon verder. Alledaagse kost.

 

Vervelend wel dat de finale van het Eurovisiesongfestival samenviel met de begrafenis van Shireen Abu Akleh in Jeruzalem. Shireen Abu Akleh was een Palestijnse journaliste die meer dan 25 jaar lang voor Al Jazeerah verslag deed over het dagelijks geweld in de Bezette Gebieden. Zij was ondertussen de stem geworden van élke Palestijn. De koelbloedige moord op Shireen op 11 mei door Israëlische snipers, was op zich blijkbaar niet genoeg. De Israëlische veiligheidstroepen hadden er ook geen énkel probleem mee om de rouwstoet van familieleden en vrienden die de kist van Shireen te voet van het mortuarium naar de kerk in Jeruzalem wilden begeleiden, uit mekaar te kloppen. De live beelden waren stuitend:
https://twitter.com/Rushdibbc/status/1525114366403743744

Aan Jean Philip De Tender – één of andere breed glimlachende directeur van het gewéldige apolitieke Eurovisiesongfestival – werd in De Zevende Dag van 15 mei gevraagd waarom Rusland wél uit dat festival kon worden gekieperd en Israël niet. Daarop antwoordde hij laconiek dat het festival zich moeilijk kon bezighouden met incidentjes in élk van de lidstaten.
Nochtans wordt Israël door de Human Rights Watch Organisation – nota bene in een onderbouwd dossier van meer dan 200 pagina’s vol bewijzen – overduidelijk als een apartheidsregime omschreven.
De incidentjes in Israël en de Bezette Gebieden zijn een decennialange reeks van gewelddadige acties en tegenreacties als gevolg van de militaire bezetting van de Palestijnse gebieden en de agressieve onderdrukking van de Palestijnse bewoners.
Shireen staat voor de talloze slachtoffers die in Israël en de Bezette Gebieden de voorbije jaren zijn gevallen als gevolg van het meedogenloze en gewelddadige Israëlische apartheidsregime, zonder dat daar in de Westerse media veel ruchtbaarheid aan wordt gegeven. 
Meer nog: in vele Westerse landen wordt onder druk van Israël hard gewerkt aan het illegaal én strafbaar maken van een organisatie als BDS (Boycot, Divestment, Sanctions), een internationale en geweldloze beweging van voornamelijk academici en geëngageerde burgers, die pleit voor de boycot van dat Israëlische apartheidsregime.Ik vraag mij af hoe iemand die de beelden en getuigenissen van de moord op Shireen en het uit mekaar slaan van de rouwstoet heeft gezien en gehoord, zichzelf nog in de spiegel kan kijken en zonder blozen en verpinken kan beweren dat Israël het absolute alleenrecht heeft zichzelf te verdedigen?

Belemmert de dreiging met kernwapens een oplossing voor Russische agressie?

Symposium op zaterdag 14 mei, 13:00-16:00 uur,  
De Amershof, Snouckaertlaan 11, Amersfoort.

OP 14 mei organiseert de NMVP  een symposium om zich te beraden op de situatie, waarin de wereld beland is door de Russische inval in Oekraïne. In korte tijd kregen we te maken met duizenden slachtoffers en miljoenen vluchtelingen: een medisch-humanitaire ramp van ongekende omvang.

Een speciaal aspect voor een vereniging als de NVMP-Artsen voor vrede, met als hoofddoel een kernwapenvrije wereld, is de Russische nucleaire dreiging. Nog nooit sinds de Cubacrisis is het woord ‘kernwapen’ zo vaak gevallen in de media als sinds Putin’s bevel om de Russische afschrikkingsmiddelen op scherp te zetten.

Vallen aan deze dreigende situatie nieuwe argumenten te ontlenen voor de juistheid en urgentie van een kernwapenvrije wereld of is dat een utopie?

Om enkele aangescherpte en nieuwe argumenten te noemen:

  • Er is een fundamenteel probleem ontstaan voor het concept van de wederzijdse geloofwaardige nucleaire afschrikking.  Nu hanteert Rusland de nucleaire dreiging om ongestoord oorlog te voeren, terwijl de rest van de wereld machteloos toekijkt.
  • We zijn overgeleverd aan de mentale gesteldheid van de leider van een kernwapenstaat als het gaat om de inzet van kernwapens.
  • Er dreigt nieuw proliferatiegevaar: Zelensky zei bij gebrek aan afdoende militaire hulp uit het Westen geen andere keus te hebben dan zelf kernwapens te ontwikkelen. Denk eveneens aan Noord-Korea of aan Wit-Rusland dat zijn ‘niet-nucleaire status’ uit de grondwet heeft geschrapt.
  • Kerncentrales in een oorlogsgebied leveren levensgevaarlijke situaties op.

Lees meer op de site van de NVMP

Sport en wapentuig en de oliestaten

Niet naar het WK in Qatar? Erger dan hypocriet!

Arabische wereld Westerse regeringsleiders zijn afwezig bij sportwedstrijden, maar leveren intussen wel gevechtsvliegtuigen aan de Arabische wereld.
Door Carolien Roelants is columnist van NRC. Bron: https://www.nrc.nl/nieuws/2022/04/22/niet-naar-qatar-erger-dan-hypocriet-a4117014.

In 2013 was ik voor het laatst in Saoedi-Arabië, nog onder koning Abdullah. Ik werd weggejaagd van terrassen, want vrouw, en het enige vertier was een cola in de hotellobby (afgezien van de interessante interviews waarvoor ik er was). Maar als ik nu zou gaan, kan ik naar de film en, als ik geluk heb met de programmering en het niet uitverkocht is, naar de opera. Een straatfestival, een popconcert of Amerikaans vrouwenworstelen. Symphony under the Stars in het antieke Al-Ula, de nieuwe, strak-gepimpte toeristentrekpleister. Volgend jaar gaat pretpark Six Flags open.

Kroonprins Mohammed bin Salman, die sterke man en inspirator is van dit swingende Saoedi-Arabië, heeft de inkomsten van buitenlandse toeristen en buitenlandse investeerders nodig voor zijn grootse vernieuwings- en diversificeringsplannen, weg van de olie. Daarom zijn steile geestelijken en hun intolerante, puriteinse voorschriften die er decennialang zijn ingehamerd, zonder meer terzijde geschoven.

Met de oliemiljarden zijn in plaats daarvan hoogste kaliber internationale voetbal-, golf- en spectaculaire bokswedstrijden binnengehaald. Saoedi-Arabië, thuis van de twee heiligste plaatsen van de islam, is nu ook in de woorden van minister van Sport prins Abdulaziz bin Turki al-Faisal „huis van de motorsport”. Max Verstappen heeft er zojuist de GP van Jeddah gewonnen, maar vergeet ook niet de Formule E en de Rally van Dakar, die u afgelopen januari thuis dagelijks onder andere op RTL7 en Eurosport kon volgen.

Sportswashing natuurlijk, en arts– en watalnietwashing. Om westerse leiders te verleiden en te laten vergeten dat Saoedi-Arabië aan de ene kant weliswaar aanzienlijk lolliger is dan in 2013, maar aan de zelfkant een stuk repressiever. Vrouwen mogen eindelijk autorijden, maar vrouwenactivisten werden meteen gevangen gezet, en is, voorzover nu weer vrij, verboden hun mond open te doen. Onder koning Abdullah kon ik hen gewoon spreken, nu hebben ze een spreekverbod.

Blij met het nieuwe regime
De afgelopen vijf spetterende maanden muziek, dans en theater van het Festival Riyadh Season trokken meer dan vijftien miljoen uitgelaten bezoekers. Ik twijfel er niet aan dat heel veel Saoediërs blij zijn met het nieuwe regime. Maar het is óók zo dat iedereen die een kik van kritiek geeft, de cel ingaat. Denk ook even aan de liquidatie van de kritische – niet eens dissidente! – Saoedische commentator Khashoggi in oktober 2018 in een Saoedisch consulaat in Istanbul.

Vorige maand werden op één dag 81 mannen terechtgesteld, de helft waren leden van de gediscrimineerde sjiitische minderheid, wegens een tamelijk vaag omschreven verscheidenheid aan geweldsmisdrijven. Human Rights Watch noemde het „hoogst onwaarschijnlijk” dat ook maar een van de mannen een eerlijk proces had gekregen. De door de kroonprins gelanceerde, verwoestende oorlog in Jemen duurt nu al zeven jaar voort.

De Saoedische kroonprins heeft het maar druk in zijn wasserette. Net als zijn collega-sterke man, de kroonprins van Abu Dhabi in de Verenigde Arabische Emiraten, net als de koning van Bahrein en net als de emir van Qatar. Alle vier hebben ze een abonnement op de F1 Grand Prix gekocht; Qatar zou graag ook de vanwege de oorlog in Oekraïne geschrapte Russische GP overnemen, hoe meer hoe beter, zal ik maar zeggen. Bahrein en de Emiraten hebben daarnaast wielerploegen aangeschaft; Saoedi-Arabië, Qatar en de Emiraten ook internationaal tot de verbeelding sprekende Europese voetbalclubs. 

Qatar heeft de hoofdprijs: het WK voetbal. Allemaal hebben ze olie- en gasmiljarden. En allemaal leiden ze zeer repressieve regeringen die weinig tot niets willen weten van vrijheid van meningsuiting en andere burgerlijke vrijheden, die met hun geld elke democratische opflakkering in andere landen uitdoven en die de miljoenen gastarbeiders uitknijpen die hun nieuwe steden, stadions, infrastructuur en paleizen bouwen.

Ze hebben gelijk, want de fans van de F1 en de overgenomen voetbalclubs kan dat niets schelen, als hun favorieten maar winnen, en westerse leiders hebben er tegenwoordig werkelijk alles voor over om met hen zaken te doen. Democratie, of ten minste iets meer vrijheid, en mensenrechten wijken steeds verder voor autocratie en onvrijheid. Belangen gaan voor alles. Dus geeft het niet dat alle Arabische Golfstaten, en trouwens bijna de hele Arabische wereld, weigeren de Russische agressie tegen Oekraïne te veroordelen, iets wat het Westen toch zeer aan het hart gaat. En de Russische wapenindustrie gewoon op de Saoedische wapenbeurs haar materieel uitstalt.

Belangrijker voor de westerse leiders is dat de Golfleiders bij machte zijn de olie- en gaskranen verder open te zetten en de hoge gas- en benzineprijzen weer omlaag te duwen. Wat ze vooralsnog niet doen omdat hoge olieprijzen voor henzelf wél winstgevend zijn. En waarom zouden ze trouwens het Westen tegemoet komen?

Onbeperkt wapens leveren
Ik schreef westerse leiders, ik noem namen. De Franse president Macron, die in december 2020 feitelijk de tegenwoordige westerse opstelling vertolkte op een persconferentie in Parijs, naast de bezoekende Egyptische president Sisi, cipier van 60.000 politieke gevangenen. Mensenrechten en democratie zijn belangrijk, zei hij. Maar let op: belangrijker, zei hij, zijn de regionale stabiliteit en de strijd tegen terrorisme. In Macrons woordenboek staan die termen voor het aanblijven van bevriende autocraten aan wie haast onbeperkt wapens kunnen worden geleverd.

Volstrekt begrijpelijk dat Macron er een jaar later ook geen been in zag als eerste vooraanstaande westerse leider na de liquidatie van Khashoggi bij de Saoedische kroonprins langs te gaan en hem zodoende rehabiliteerde. „Wie kan ook maar een seconde denken dat we Libanon kunnen helpen en vrede en stabiliteit in het Midden-Oosten kunnen bewaren als we zeggen: ‘we gaan niet praten met Saoedi-Arabië, het volkrijkste en machtigste land in de Golf?’” Weer die stabiliteit. Hij ging op die reis ook naar de Emiraten, waar hij voor ongeveer 17 miljard euro gevechtsvliegtuigen en helikopters verkocht.

Vorige maand volgde de Britse premier Boris Johnson in zijn voetsporen, om met de kroonprins over uitbreiding van de olieproductie en dus lagere olieprijzen te praten. Hij kreeg geen toezeggingen. Op de vraag of hij de 81 executies aan de orde had gesteld, antwoordde Johnson dat „ondanks het nieuws waarop u doelt, dingen in Saoedi-Arabië veranderen […] Daarom hechten we waarde aan het partnerschap.” De oorlog in Jemen wordt aan Saoedische kant voor een belangrijk deel met Britse gevechtsvliegtuigen gevoerd.

Ook de Amerikaanse president Biden, die van Saoedi-Arabië een paria ging maken wegens Khashoggi en de oorlog in Jemen, is bijgedraaid. Hij levert sinds kort zogenaamde defensieve wapens aan Saoedi-Arabië, en wil nu wél met de kroonprins praten, want Oekraïne en die olieprijzen. Maar die even niet met hem, na al dat gezeur over mensenrechten en Jemen. In een satire op de Saoedische tv werd Biden belachelijk gemaakt als een vergeetachtige, slaperige oude man.

Ik wed dat geen van deze regeringsleiders straks naar het WK in Qatar gaat, net zomin als de meeste westerse regeringsleiders zich in februari lieten zien op de Winterspelen in China. Een loos gebaar, want in autoritaire kringen weten ze heel goed wat ze aan de zogenaamde voorvechters van de vrije wereld hebben. Hypocriet? Erger dan dat, uiteindelijk ondermijnen ze de eigen democratie.

Oproep: teken de petitie tegen kernwapens

Stop kernbewapening

Onlangs deden 12 Nobelprijswinnaars voor de Vrede onderstaande oproep tegen de oorlog in Oekraïne en tegen kernwapens.

U kunt deze petitie nu zelf mede ondertekenen op:
https://secure.avaaz.org/campaign/en/no_nuclear_war_2022_61/?fpla
De teller gaat richting de 1 miljoen. Wij roepen u van harte op dit geluid te versterken.

Open brief van Nobelprijswinnaars en wereldburgers tegen oorlog en kernwapens: wij verwerpen oorlog en kernwapens.
We roepen al onze medeburgers van de wereld op om samen met ons onze planeet, ons thuis voor ons allemaal, te beschermen tegen degenen die haar dreigen te vernietigen.

De invasie van Oekraïne heeft geleid tot een humanitaire ramp voor de bevolking. De hele wereld wordt geconfronteerd met de grootste dreiging in de geschiedenis: een grootschalige nucleaire oorlog, die in staat is onze beschaving te vernietigen en enorme ecologische schade aan te richten over de hele aarde.

We roepen op tot een onmiddellijk staakt-het-vuren en de terugtrekking van alle Russische strijdkrachten uit Oekraïne, en tot alle mogelijke inspanningen voor een dialoog om deze ultieme ramp te voorkomen.

We roepen Rusland en de NAVO op om expliciet af te zien van elk gebruik van kernwapens in dit conflict, en we roepen alle landen op om het Verdrag inzake het verbod op kernwapens te steunen om ervoor te zorgen dat we nooit meer met een soortgelijk moment van nucleair gevaar worden geconfronteerd.

De tijd om kernwapens te verbieden en te elimineren is nu. Het is de enige manier om te garanderen dat de bewoners van de planeet gevrijwaard zijn van deze existentiële dreiging.
Het is of het einde van kernwapens, of het einde van ons.
We verwerpen bestuur door middel van oplegging en dreigementen, en we pleiten voor dialoog, coëxistentie en rechtvaardigheid.
Een wereld zonder kernwapens is nodig en mogelijk, en samen bouwen we eraan. Het is dringend nodig dat we vrede een kans geven.

De Nobel Vredes Prijs winnaars ondertekenden:
His Holiness The Dalai Lama (1989)
International Physicians for the Prevention of Nuclear War (1985)
International Campaign to Abolish Nuclear Weapons (2017)
Juan Manuel Santos (2016)
Kailash Satyarthi (2014)
Leymah Gbowee (2011)
Tawakkul Karman (2011)
Muhammad Yunus (2006)
David Trimble (1998)
Jody Williams (1997)
Jose Ramos-Horta (1996)
Pugwash Conference on Science and World Affairs (1995)
Óscar Arias Sánchez (1987)
Lech Walesa (1983)
American Friends Service Committee (1947)
International Peace Bureau (1910)


8 scenario’s over het einde van de oorlog

Verwacht werd door de Amerikaanse inlichtingendienst dat Poetin binnen enkele dagen in Kiev zouden staan. De werkelijkheid is anders. Hoe loopt dit af?
Uit een artikel, geschreven door Kerres en Derix In de NRC van zaterdag 12 maart 2022.

Poetin verliest de strijd en zijn macht
De militaire opmars loopt volledig vast. Dienstplichten moeten worden opgeroepen. In talkshows worden kritische vragen gesteld m.b.t. de haalbaarheid van de plannen. Demonstraties door moeders, die hun zonen hebben verloren een de publieke opinie keert tegen hem. Poetin moet zich terugtrekken. Hij houdt alleen de eerder bezette gebieden, Donetsk, Loehansk, de Krim. Een anti Poetin coalitie van gefrustreerde oligarchen en militairen zet hem af.

Poetin wint de oorlog maar verliest de vrede
Na de haperende start met een mogelijk beleg van de steden en het gebruik van tactische kernwapens (veel doden)  dwingt Poetin  de regering Zelensky op de knieën. De missie is voltooid. Na verloop van tijd brokkelt het sanctie beleid langaam af. In een voor gunstig scenario voor Poetin. Hij zingt de sancties wel uit.
Maar de Oekraïners leggen zich niet neer bij de overgave en beginnen een langdurige guerrilla – oorlog. Rusland kwijnt weg onder de sanctie en isolatie.

Poetin consolideert veroveringen; opdeling Oekraïne 
De regering Zelensky moet uit Kiev vluchten en vestigt zich in Lviv. E2en nieuwe landsgrens teken zich af: het zuiden en het oosten van Oekraïne en de Krim. Hiermee zou het “Russisch sprekend” Oekraïne onder de Russische vlag komen. Poetin heeft aantal doelen bereikt maar de rompstaat Oekraïne sluit zich definitief bij het westen aan.

Poetin valt nog een niet – NAVO- land aan
De situatie op het slagveld is gestabiliseerd voor Poetin. Het volgende land dat eventueel in aanmerking komt is Moldavië. Volgens  oud-ambassadeur Timo Koster, voormalig directeur Defensiebeleid van de NAVO. De Moldavische regio Transnistrië is pro-Russisch. Met Wit-Rusland, dat hij al in zijn zak heeft, en een vriendschappelijke regering in Kiev zou hij met het kleine Moldavië controle hebben over het grensgebied aan de hele oostflank van de NAVO, van Finland tot Turkije. Bovendien kan hij nog een militair bondgenootschap met Servië sluiten.
Poetin kan zijn gang omdat de NAVO niet zal ingrijpen zolang geen Artikel 5 land wordt aangevallen

Poetin test solidariteit NAVO
Na Oekraïne kunnen ook de Baltische staten het slachtoffer van Poetin’s expansiedrift worden. Dit om het historisch ongeluk bij het uiteenvallen van de Sovjet Unie te herstellen. Dit zou direct leiden tot een conflict met de NAVO. Dit scenario is heel onwaarschijnlijk.

NAVO grijpt in in Oekraïne, oorlog met Rusland
Het westen wil niet betrokken worden bij de oorlog. Maar de grootscheepse oorlog, waarbij de grote steden in de as worden gelegd (vergelijk Aleppo) en dat daarbij de publieke opinie een grote, emotioneel rol gaat spelen, kan het besluit vallen om een no-fly zone in te stellen. Daarbij zullen NAVO vliegtuigen betrokken worden in de gevechtshandelingen. Dit is een gevaarlijke operatie.
Ook is mogelijk dat een klein foutje of  een verkeerde interpretatie grote gevolgen kan hebben. Dit kan dan ook tot een kern-oorlog leiden.

Poetin en Zelensky komen tot een vergelijk
Velen (oud)-regeringsleiders, landen willen bemiddelen. Tot nu toe weinig resultaat. De eisen van Poetin zijn voor Zelensky onbespreekbaar. Zelensky zegt dat Oekraïne niet welkom is bij de NAVO. Hij zet zijn kaarten op de toetreding tot de EU. Zijn stafchef liet zich ontvallen dat er onderhandeld kan worden over formele overdracht van de Krim en de separatistische gebieden aan Moskou, maar dat neutraliteit en demilitarisering onbespreekbaar zijn.
Poetin moet zich dan realiseren dat verder oorlog voeren een groter risico vormt dan een overeenkomst en Kiev moet zich realiseren dat het verslaan van Rusland onmogelijk is.
Dit scenario lijkt nog ver weg.

Koude Oorlog 2.0
In de mogelijkheden waarbij Poetin aan de macht blijft, zal Rusland verder geïsoleerd raken van het westen (ook economisch). Een langdurige confrontatie ligt in het verschiet, waarbij voor EU en NAVO hoge uitgaven moeten getroosten en een stevige militaire aanwezigheid.
Voor Poetin lijkt geen duurzame scenario aanwezig; hij wordt de nieuwe Saddam Hoesein of Assad volgens Sweijs

Waar zijn de Golfstaten? 

Die kopen wapens in Moskou

De Arabische Golfstaten zwijgen over de Russische invasie in Oekraïne. Die zijn tegenwoordig goede vrienden met Rusland. Schreef Carolien Roelants in nrc van 27 februari 2022

Ik wilde het hier vandaag eigenlijk hebben over de nieuwe geschiedenis van Saoedi-Arabië, die is herschreven om een antieke geestelijke beentje te lichten. Maar de Russische oorlog met Oekraïne en Midden-Oosterse connecties sleurden mij en mijn pen mee. Het zal u niet verbazen dat Iran en Assads Syrië niet meedoen aan de internationale veroordelingen van de Russische invasie in Oekraïne. Assad overleeft bij de gratie van Poetin, en het Iraanse regime moet ook zuinig zijn op de medestanders die het nog bezit. Maar waar zijn Amerika’s vrienden, de Arabische Golfstaten? En waarom bleef Israël zo voorzichtig? Premier Naftali Bennett kon het woord Rusland niet over zijn lippen krijgen. 

Israël heeft dan wel aan de ene kant zijn banden met de NAVO aangehaald, het heeft ook Russische medewerking in Syrië nodig om Iran en zijn bondgenoten ver weg te houden van zijn grond- en bezet gebied (de Golan). Dat is de inzet van de kleine maar intensieve oorlog in Syrië tegen Iran van de laatste paar jaar, die de Israëlische leiders van zeer groot belang achten. Stel dat Moskou zijn troepen instrueert om de Israëlische aanvallen op met Iran verbonden doelen niet langer te gedogen! Moskou houdt alles goed in de gaten. Nadat Israël had onderstreept te hechten aan de territoriale integriteit van Oekraïne, liet de Russische VN-ambassadeur weten zich zorgen te maken over de Israëlische plannen om zijn nederzettingen op de bezette Golan uit te breiden.

De opstelling van de Arabische Golfstaten moet ook bijzonder pijnlijk zijn voor de Amerikaanse regering. Minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken en onderminister Wendy Sherman belden donderdag respectievelijk met collega’s in de Verenigde Arabische Emiraten en Saoedi-Arabië over „een sterk internationaal antwoord om de Oekraïense soevereiniteit te steunen via de VN-Veiligheidsraad”. de uitslag: de Emiraten onthielden zich van stemming in de Raad, wat neerkomt op steun voor Rusland. Saoedi-Arabië zweeg 3 dagen tot en met zondag. Het ging ook niet in op het Amerikaanse verzoek méér olie op te pompen om in elk geval de prijs te stabiliseren. De Saoediërs willen zeker niet die andere grote olieproducent, Rusland, irriteren. Maar tegelijk komen de hoge prijzen hun economie heel goed uit. 

De Emiraatse minister van Buitenlandse Zaken belde de dag vóór de invasie nog met zijn Russische ambtgenoot – nee, niet over de Oekraïne-crisis maar om de Emiraatse „gretigheid” duidelijk te maken „om de vooruitzichten voor Emiraats-Russische samenwerking op verschillende gebieden te vergroten”. Voor de Emiraatse veiligheid verzamelt de kroonprins van Abu Dhabi, de sterke man van de Emiraten, overal vrienden sinds Amerikaanse presidenten minder belangstelling voor de regio kregen (en meer aandacht voor China). Zie Trump en zijn dadeloosheid na de Iraanse aanvallen op tankers in de Golf en Saoedische olieinstallaties in 2019, maar Biden is niet heel anders. De Emiraten zijn nu bevriend met Israël, maar ook met Iran, en China én Rusland, die allemaal bovendien niet zeuren over mensenrechten. 

De Amerikanen bevalt het niets, maar wat boeit het? De Abu Dhabise kroonprins tekende in 2018 tijdens een bezoek aan Moskou een „Strategisch Partnerschap”, dat op zo’n beetje elk gebied, van veiligheid tot en met cultuur, samenwerking omvat. Op de wapenbeurs in Moskou deed afgelopen augustus een gewichtige Emiraatse afvaardiging boodschappen, maar er waren trouwens ook zware delegaties uit Saoedi-Arabië en Bahrein.

STOP DE OORLOG!

Oorlog is afschuwelijk. Vooral omdat zelden de politieke elite die tot zo’n oorlog besluit er door geraakt wordt, maar altijd de gewone mensen in het land. Zij lijden onder de agressie en het geweld van hun machthebbers. Dat er nu weer een oorlog is in Europa omdat Rusland een ongekend brutale aanval op Oekraïne doet is verschrikkelijk. Poetin kiest nu eenzijdig voor een militaire aanval, een grove schending van het internationaal recht. De berichten over slachtoffers en vluchtelingen nemen toe.

De inzet moet nu gericht zijn op de-escalatie en een wapenstilstand. De zogenaamde Minsk akkoorden, die een diplomatieke oplossing bevatten voor dit conflict, zouden van beide kanten uitgevoerd moeten worden. Door effectieve sancties moet Poetin, en de superrijke kliek om hem heen, aangepakt worden. We moeten werken aan een politieke oplossing.

Wij zeggen daarom: Stop de oorlog!

Kom ook in actie. Op zaterdag 5 maart om 13:00 uur in Den Haag. De stad van vrede en recht.

IK BEN ERBIJ!

NVMP: ‘Grote zorgen over nucleaire dreiging’

Mocht het echt zover komen dat er nucleaire wapens worden ingezet door Rusland in de strijd om Oekraïne, dan is daar geen enkel medisch antwoord op. Dat stelt Peter Buijs, voorzitter van NVMP Artsen voor vrede, in reactie op de opdracht van de Russische president Poetin om nucleaire ‘afschrikkingsmiddelen’ op scherp te zetten. naar het bericht uit medischcontact; Zie ook het persbericht van de NVMP

Verwoestende effecten

Volgens Buijs is het effect van één enkele kernbom al groter dan van de ontploffing van de kernreactor in Tsjernobyl of die in Fukushima. Buijs: ‘Die ontploffingen zijn eigenlijk kinderspel vergeleken bij een kernbom. Je hoeft je weinig illusies te maken van de verwoestende medische en humanitaire effecten van een kernbom op korte, middellange en lange termijn. Dat zijn de lessen van Hiroshima en Nagasaki. Voor medici is geen substantiële vorm van hulp aan slachtoffers mogelijk. Hulpverleners ter plekke zijn dood of gewond en andere kunnen er niet naartoe, vanwege de radioactiviteit en omdat de infrastructuur is weggevaagd. Mocht er een regionaal nucleair conflict uitbreken, dan blijven de effecten niet alleen lokaal. Naast tientallen miljoenen directe slachtoffers, vallen er 1 tot 2 miljard hongerdoden, doordat er zoveel troep in de atmosfeer komt dat het zonlicht de aarde minder goed bereikt en op grote schaal misoogsten zullen ontstaan. Beseft Poetin dat het effect van een kernbom op Oekraïne direct terug kan slaan op zijn eigen land? Er ontstaat een radioactieve wolk die naar het oosten kan waaien. Of naar het westen. En als het leidt tot een internationale kernoorlog, als het “all out” gaat, dan wordt de wereld onleefbaar en is het einde oefening voor de hele mensheid.’

Kernwapens de wereld uit

Voor artsen wereldwijd ligt er wat Buijs betreft een rol om zoveel mogelijk te wijzen op de medische effecten van een kernbom. Buijs: ‘Ook moeten wij als medisch professionals doorgaan met pleiten voor de enige fundamentele preventie: alle kernwapens de wereld uit. Op dit moment zijn er nog zo’n 14 duizend kernbommen, 15 procent van het aantal dat er rond 1985 bestond – maar nog ruim voldoende om de wereld vele malen te vernietigen. Een wrang aspect is dat er over die resterende kernwapens wordt gezegd dat ze bedoeld zijn om oorlog te voorkomen. Maar nu lijkt het omgekeerde effect op te treden: Poetin gebruikt de dreiging ervan om ongestoord oorlog te kunnen voeren. Dat dient ten strengste afgekeurd te worden. Alle artsenorganisaties zouden moeten aandringen op een acuut staakt het vuren, om verder medisch-humanitair leed te voorkomen.’

zie het persbericht van de NVMP

JOURNALIST VOOR DE VREDE 2022

Wij zoeken DE NIEUWE JOURNALIST VOOR DE VREDE 2022

Noem ons uw kandidaat!

Transparante informatie over (dreigende) oorlog en vredeWie vindt dat niet belangrijk? Burgers hebben recht op onafhankelijke, open en transparante informatie over oorzaak, voorkomen en bestrijden van geweldsconflicten in de wereld.
Media, reclame en opiniepeilingen hebben steeds meer invloed op de samenleving.

Het Humanistisch Vredesberaad volgt de informatiestromen voor burgers kritisch en vinden dat goede onafhankelijke journalisten en bronnen gewaardeerd moeten worden. De geuzentitel voor waarheidsvinding, het menselijke verhaal zonder opsmuk over oorlog en vrede in de Nederlandse taal, waaraan iedereen kan meedoen is een belangrijk onderdeel daarvan. Wij noemen hen sinds 2003 (wereld humanismedag) journalisten voor de vrede
Het betekent dus niet dat het vredesactivisten zijn!
Wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat onder andere: armoede, horizontale ongelijkheid, etnische conflicten, religieuze geschillen en een slecht bestuur aanjagers voor gewelddadige conflicten kunnen zijn. Voor een goed bestuur en onderling begrip tussen burgers is onafhankelijke, kwalitatief hoogwaardige, informatie nodig.

Wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat onder andere: armoede, horizontale ongelijkheid, etnische conflicten, religieuze geschillen en een slecht bestuur aanjagers voor gewelddadige conflicten kunnen zijn. Voor een goed bestuur en onderling begrip tussen burgers is onafhankelijke, kwalitatief hoogwaardige, informatie nodig.Het Humanistisch Vredesberaad doet een beroep op u, humanisten, om ons te helpen de journalist voor de vrede 2021-2022 te kiezen.
U leest, luistert of kijkt waarschijnlijk vaak naar media om uw mening te vormen met de bekende maatstaf als rede en humanistische reserve. Stel uw kandidaat aan ons voor, wellicht ontvangt zij of hij de wisselprijs in 2022 in september.

Tot 1 augustus  2022 kunt u kandidaten voordragen. Stuur een gemotiveerde nominatie naar: info@humanistischvredesberaad.nl  of  
Postbus 235, 2300AE Leiden of  06 47 13 92 47

Profielschets: 
Actief in de jaren 2021 en 2022 als journalist, publicist, programmamaker, cartoonist of redactie 
En een wezenlijke (Nederlandstalige) bijdrage levert aan het bevorderen van vredescultuur 
Meer informatie vind u op onze website: www.humanistischvredesberaad.nl

Oekraïne crisis en West Europa

De-escaleren, geen wapens naar Oekraïne.
Naar het artikel uit stopwapenhandel.org van Martin Broek & Wendela de Vries.

Rond de crisis in de Oekraïne hangt een kille oorlogssfeer. Gesprekken tussen Russische en Amerikaanse diplomaten leiden tot niets, want beiden partijen weigeren te bewegen en leggen de schuld bij de ander. Over het algemeen wijzen westerse waarnemers naar Rusland als enige oorzaak van de spanningen. De Amerikaanse hoogleraar geschiedenis Michael Kimmage merkt in Foreign Affairs op dat “de NAVO lijdt aan een ernstige ontwerpfout: ze reikt te diep in de ketel van Oost-Europese geopolitiek en is te groot, te ongedefinieerd en te provocerend voor haar eigen goed.” Dit soort westerse zelfreflectie is zeldzaam.

Stap-voor-stap de NAVO in

In 2018 werd de Oekraïne toegevoegd aan het lijstje aspirant-NAVO-leden. En al jaren zijn de NAVO-landen de Oekraïense strijdkrachten aan het bewapenen. Vooral de Verenigde Staten heeft een fors wapenprogramma voor Kiev. Sinds 2014 leverde de VS militaire ondersteuning aan Oekraïne voor meer dan $ 5,42-lid Canada is sterk betrokken bij de bewapeningsprogramma’s, en ontwikkelt onder meer plannen om een munitiefabriek in de Oekraïne te bouwen. De EU heeft een structurele bewapeningsrelatie met Oekraïne en liet in het Associatieverdrag van 2014 vastleggen dat “Oekraïne en het Europees Defensieagentschap (EDA) nauwe contacten zullen leggen om de verbetering van de militaire capaciteit, met inbegrip van technologische kwesties, te bespreken.”

Oekraïne beschermenDe Oekraïne vraagt het westen op dit moment om extra wapens. Voor Europa is dit een testcase voor zijn wapenexportbeleid, dat bepaald dat geen wapens mogen worden geleverd aan crisisgebieden en landen in conflict. In criterium 3 van de EU Gemeenschappelijk Standpunt wapenexport staat dat: “De lidstaten een uitvoervergunning weigeren voor militaire technologie of uitrusting die gewapende conflicten zou uitlokken of verlengen of bestaande spanningen of conflicten in het land van eindbestemming zou verergeren.” Dit criterium wordt door EU-landen regelmatig toegepast (en ook regelmatig geschonden) bij wapenexport naar landen in conflict. Maar niet vaak was Europa zo nauw betrokken. Geldt ook nu het EU wapenexportbeleid. Een oorlog is zelden beter te rechtvaardigen dan in geval van zelfverdediging tegen een agressor. Men moet met sterke argumenten komen om wapens te weigeren aan het slachtoffer van agressie. Maar wat extra wapenleveranties gaan geen beslissende bijdrage leveren om het Oekraïense leger op gelijke voet met het Russische leger te brengen. Wapenleveringen hebben nu alleen symbolische waarde. Ze bemoedigen de Oekraïne, maar ze verkleinen de kans op een diplomatieke oplossing, en vergroten het risico op escalatie.

Diplomatiek DuitslandDe nieuwe Duitse regering heeft dit begrepen. In een interview met de Sächsische Zeitung zei de nieuwe Groene minister van Buitenlandse Zaken Anette Baerbock: “Ik denk niet dat het realistisch is om de militaire onevenwichtigheid met dergelijke leveranties te keren. De beste bescherming is dat er geen verdere agressie zal zijn.” Bovendien “hebben wapenleveringen de neiging bij te dragen aan escalatie en zouden ons de mogelijkheid ontnemen om in dialoog te gaan en te bemiddelen met Rusland”, zei Stefan Meister van de Duitse Raad voor Buitenlandse Betrekkingen. IJzervreters van de NAVO roepen Duitsland op ‘zijn militaire verantwoordelijkheid te nemen’, maar Duitsland neemt zijn veiligheidsverantwoordelijkheid. Beweren dat veiligheid alleen met militaire middelen bereikt kan worden is kortzichtig en gevaarlijk. Lees het hele artikel in het PDF bestand