Archives for

Kinder Vredesprijs 2020

Home » Advocacy » Internationale Kindervredesprijs » Vorige winnaars » 2020 – Sadat Rahman (17), Bangladesh

Sadat Rahman(17) uit Bangladesh wint de vredesprijs

Sadat (17) komt uit Bangladesh. Door zijn vaders baan als postbode bij de overheid moest Sadat vaak verhuizen toen hij jong was. Hoewel dit moeilijk voor hem was, heeft hij er altijd het beste van gemaakt. Hij leerde nieuwe dingen en maakte in elke woonplaats weer nieuwe vrienden. Door de vele verhuizingen onderhield Sadat veel contact met zijn vrienden via internet. Hij ontdekte veel mogelijkheden van het internet en vond zijn passie voor het maken van video’s en websites. Later zou hem dat goed van pas komen om andere kinderen te helpen. Hij gebruikt deze technische vaardigheden om andere kinderen en jongeren te helpen via zijn innovatieve cyberbullying app, Cyber Teens.

APP TEGEN CYBERBULLYING: CYBER TEENS
Sadat ontdekte de kracht van samenwerkende jongeren in 2017, toen de Rohingya’s moesten vluchten voor het geweld in Myanmar en toevlucht zochten in Bangladesh. Sadat organiseerde samen met zijn vrienden een fietsrace voor vrede. Geïnspireerd door deze ervaring zette Sadat zijn eigen organisatie op. De organisatie richtte zich op verschillende kinderrechten thema’s.

HIJ HEEFT VEEL MENSEN GEHOLPEN MET ZIJN APP
De app heeft al meer dan 300 slachtoffers van cyberpesten geholpen, onder meer door fake social media-accounts te melden en steun te verlenen bij geestelijke gezondheidsproblemen. De app heeft tot nu toe geleid tot de arrestatie van acht daders van cybercriminaliteit. Sadat heeft ook meer dan 45.000 tieners bereikt met seminars op scholen en hogescholen over internetveiligheid. Hij heeft in elke school in zijn omgeving “Cyber Clubs” opgericht. In deze clubs worden jongeren opgeleid op het gebied van digitale geletterdheid. Hij wil de app nu ook buiten zijn eigen gebied verspreiden om slachtoffers van cyberpesten te helpen in de rest van Bangladesh.

Kan Zuid-Afrika jihadisme stuiten?

Jihadisten winnen terrein in Mozambique.
Daar militair ingrijpen is riskant voor buurland Zuid-Afrika. Huurlingen doen dat toch. 
In de mist van de oorlog is de situatie in Mozambiques strategische havenstad Mocímboa da Praia, in het verre noorden van het land, moeilijk te achterhalen. Telefoonlijnen zijn afgesneden, het gebied is voor journalisten verboden.
bron: NRC augustus Bram Vermeulen

Vorige week werd de stad omsingeld door strijders van een groepering die zich Al-Sunnah Wa Jamaah noemt, een filiaal van Islamitische Staat (IS). Na zes dagen van gevechten met de jihadisten hadden de militairen van het Mozambikaanse leger al hun munitie verbruikt en sloegen ze op de vlucht. Nu wappert de zwarte islamistenvlag boven de witte stranden en de haven aan de Indische Oceaan.

Zulke aanvallen zijn niet nieuw. Sinds 2017 zijn er jihadisten actief in de provincie Cabo Delgado. Video’s op sociale media tonen hun gruwelijke methoden: dorpelingen die zich weigeren te onderwerpen aan hun regime worden onthoofd en zwaar verminkt. Er vielen meer dan 1.500 doden, 250.000 inwoners zijn hun dorpen ontvlucht. 

Tot nu toe waren de aanvallen van de jihadisten hit and run-operaties. Maar voor het eerst sinds het begin van het conflict weten ze nu veroverd terrein vast te houden. Dat besef veroorzaakt grote paniek tot ver buiten de grenzen van Mozambique.

Niet alleen bedreigt de inname van Mocímboa de Praia de exploratie van gigantische gasvoorraden en daarmee economische voorspoed voor Mozambique en de regio. Ook rijst de bredere vraag: hoe kan worden voorkomen dat de jihadistische veenbrand die over het continent trekt – van Al-Shabaab in het oosten tot Boko Haram, IS en Al-Qaida in het westen – zich nu ook over zuidelijk Afrika gaat verspreiden? In buurland Zuid-Afrika klinkt de dwingende vraag of het niet tijd wordt om het eigen leger in te zetten om Mozambique te redden.
Lees het hele artikel.

Gevechten tussen Armenië en Azerbeidzjan houden aan

Gevechten om strategische stad in Nagorno-Karabach weer opgelaaid
Uit NU.nl 08/11-2020

De gevechten rondom de strategisch belangrijke stad Shushi in Nagorno-Karabach zijn flink opgelaaid, zo melden de lokale autoriteiten. Ook in de hoofdstad van het gebied, Stepanakert, was het zaterdag- op zondag nacht erg onrustig. Zo waren er onder andere verschillende luchtalarmen te horen.

De autoriteiten zeiden op Facebook dat woonwijken willekeurig met raketten werden beschoten en dat de vernietiging verwoestend was. Bewijs voor die claim is er echter (nog) niet. Er zijn geen slachtoffers.

Een woordvoerster van het ministerie van Defensie in de Armeense hoofdstad Jerevan zei zaterdag dat de situatie rond Shushi bijzonder gespannen was. De strijdkrachten zouden volgens haar de situatie onder controle hebben en er alles aan doen om de vijand te verslaan. Azerbeidzjan stuurt naar verluidt nieuwe troepen om Shushi te veroveren.

Het ministerie van Defensie in Bakoe, de hoofdstad van Azerbeidzjan, beschuldigde Armenië ervan te hebben geschoten op Azerbeidzjaanse steden. Zaterdag meldde de Azerbeidzjaanse president Ilham Aliyev opnieuw dat in Nagorno-Karabach meer grondgebied zou zijn veroverd, waaronder Shushi. Maar verovering van die stad wordt ontkend door Armenië.

De zware gevechten om Nagorno-Karabach zijn sinds 27 september gaande. Nagorno-Karabach, dat ongeveer 145.000 inwoners heeft, wordt gecontroleerd door Armeense strijdkrachten, maar wordt door de Verenigde Naties erkend als onderdeel van het overwegend islamitische Azerbeidzjan. Azerbeidzjan kan rekenen op de steun van Turkije in het conflict. Rusland is daarentegen de beschermende macht van Armenië.

De Nigeriaanse Generatie Z wil alles beter doen

Al wekenlang gaan jonge Nigerianen de straat op tegen excessief politiegeweld. Anders dan hun ouders durven ze eisen te stellen aan politici. 

geschreven door: Maral Noshad Sharifi22 oktober 2020 , NRC.nl

Wat begon als een protest tegen de zwaarbewapende SARS (Special Anti-Robbery Squad), een beruchte politie-eenheid die straffeloos onschuldige slachtoffers maakt, veranderde met de dag in een landelijke jongerenbeweging tegen de regering van president Mohammadu Buhari.

De meeste jongeren behoren tot de leeftijdsgroep die is geboren na 1990, ook wel Generatie Z genoemd, de opvolgers van de millennials. De #EndSARS-campagne werd een klankbord voor schrijnende persoonlijke verhalen over geweld, diefstal en intimidatie door de Nigeriaanse autoriteiten. De golf van protesten is al jaren niet zo groot geweest in het West-Afrikaanse land. 

De Nigeriaanse regering lijkt te schrikken van de hoeveelheid jongeren en hun vastberadenheid. Zelfs nadat de regering besloot SARS op te heffen, gingen de betogingen door. De jongeren vertrouwen de regering niet meer en zijn met velen: de gemiddelde leeftijd in Nigeria is 18 jaar. De bevolking is een van de snelst groeiende ter wereld en zal in 2050 naar verwachting de plek van de Verenigde Staten innemen als derde land ter wereld naar bevolking.

„Anders dan millennials zien ze sociale media niet alleen als plek waar ze foto’s over hun leven delen”, zegt onderzoeker Oluwaseyi Somefun„maar vooral als instrument om maatschappelijk impact mee te bereiken.” De afgelopen jaren zagen Nigeriaanse jongeren hun leeftijdgenoten in Zuid-Afrika strijden voor toegankelijk onderwijs en die in Soedan in opstand komen tegen de autoritaire leider Omar al-Bashir. „Ze denken, dit kunnen wij ook.”

Lees het hele artikel in het NRC

Het oude conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan

Na de fluwelen revolutie in 2018 keerden hoopvolle Armeniërs terug naar hun vaderland. Nu de oorlog met buurland Azerbeidzjan oplaait, dringen gedachten aan de genocide zich op. Al helemaal omdat Turkije zich mengt in het conflict.
Azerbeidzjan heeft het internationaal recht aan zijn kant en toch lijkt de kans verkeken dat het land Nagarno-Karabach ooit op een vreedzame manier terugkrijgt. Met een groot defensiebudget en de aanmoediging van president Erdogan lijkt oorlog de beste optie…

In het centrum van de Armeense hoofdstad Jerevan hangen jonge vrijwilligers kruizen aan een tentstok. De houten kruisjes, gezegend door een plaatselijke priester, worden verstuurd naar soldaten aan het front in de bergregio Nagorno-Karabach. Naast een kruisje krijgen ze ook chocolade, groenten en douchegel.

Nagorno-Karabach behoort officieel tot buurland Azerbeidzjan. Maar de meeste inwoners zijn etnisch Armeens. Bovendien is het bestuur van Nagorno-Karabach sterk verweven met de autoriteiten in Jerevan. En dus vinden ze in Armenië dat Nagorno-Karabach bij Armenië hoort. Dat het internationaalrechtelijk anders uitpakt, heet hier algemeen ‘een vergissing van Stalin’, de Sovjetheerser waaraan deze regio haar landsgrenzen dankt.

Op de avond van 14 juli verzamelden tienduizenden Azerbeidzjanen zich op het Vrijheidsplein in Bakoe. Ze zouden die avond de grootste politieke demonstratie uit de recente Azerbeidzjaanse geschiedenis houden en het parlement bestormen. Hun eis aan de regering was helder: begin een oorlog tegen Armenië.

Oorlog is volgens veel Azerbeidzjanen de kansrijkste manier om Nagorno-Karabach binnen afzienbare tijd te herwinnen. Dankzij olieopbrengsten heeft het land een veel groter defensiebudget dan Armenië. Bovendien krijgt een Azerbeidzjaanse militaire campagne openlijk steun van de machtige bondgenoot Turkije. ‘We zullen aan de zijde van Azerbeidzjan blijven staan met al onze mogelijkheden en met ons hele hart’, zei de Turkse president Erdogan eerder deze maand. Hij riep op tot een spoedige ‘bevrijding’ van Nagorno-Karabach.

Op de trappen van het genocidemonument, hoog boven Jerevan, loopt de 30-jarige Marianne Grigorian met haar dochter van 6. Marianne woonde jarenlang in Rusland. Ook zij keerde terug naar Armenië omdat het daar zo goed leek te gaan. Als je vraagt waarom ze juist nu het monument bezocht, begint ze te huilen. ‘Mijn man is aan het front in Nagorno-Karabach.’
Ze heeft bedacht: nu is de tijd gekomen om de dochter van 6 te vertellen over de Armeense genocide van een eeuw geleden. ‘Je wilt deze dingen niet vertellen. Ze kan daar nachtmerries van krijgen. Maar straks wordt het verleden onze toekomst.

zie ook de documentaire van SinanCan “Bloedbroeders”

uit twee artikelen van de Volkskrant dd 22-10-2020
Ana van Es en Tom Vennink

VN-onderzoek naar Israelische apartheid

Een brief, ondertekend door 452 maatschappelijke groeperingen over de hele wereld, lanceert een wereldwijde campagne waarin de VN werd opgeroepen haar verantwoordelijkheid op zich te nemen voor het onderzoeken en uitroeien van de Israelische apartheid, net als bij de apartheid in zuidelijk Afrika.

In een gisteren vrijgegeven brief riepen 452 maatschappelijke groeperingen – vakbonden, bewegingen, politieke partijen en organisaties – uit tientallen landen over de hele wereld, de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en haar lidstaten, die momenteel bijeenkomen in New York, op om de Israelische apartheid te onderzoeken en om gerichte sancties op te leggen om de Israelische apartheid en de illegale annexatie van Palestijns land te stoppen.

De brief markeert de lancering van een wereldwijde publiekscampagne waarin de VN wordt opgeroepen haar verantwoordelijkheid te nemen voor het onderzoek naar en de uitroeiing van het apartheidsregime van Israel, vergelijkbaar met de rol die het heeft gespeeld bij het beëindigen van de apartheid in zuidelijk Afrika.

De wereldwijde brief noemt “de toenemende erkenning van Israels handhaving van een apartheidsregime over het Palestijnse volk.” Het merkt op dat 47 onafhankelijke mensenrechtendeskundigen binnen de Verenigde Naties hebben verklaard dat de plannen van de Israelische regering om grote delen van de bezette Westelijke Jordaanoever illegaal te annexeren “een visie van een 21e-eeuwse apartheid” zouden vormen.

De brief, uitgebracht door de Palestijnse Raad voor Mensenrechtenorganisaties, ondersteunt de oproep van het Palestijnse maatschappelijk middenveld in mei tot sancties tegen Israel om de aanhoudende annexatie en apartheid te stoppen.

Palestijnse maatschappelijke groeperingen organiseren van 22 tot 28 september een wereldwijde actieweek tijdens de AVVN, gericht op de hashtag #UNInvestigateApartheid.

Bron:: BDSMovement.net

Carolien Roelants ontvangt vredesprijs 2020

Het Humanistisch Vredesberaad (HVB) heeft de ereprijs “Journalist voor de Vrede“ voor 2019/2020 toegekend aan CAROLIEN ROELANTS, columnist van het NRC.

Het juryrapport zegt dat Carolien Roelants als icoon en kundig Midden-Oosten analist voor vele lezers van haar column “Dwars een veel geprezen publiciste is.
In deze columns die zij na jaren redactioneel leiding van de rubriek buitenland van NRC ging schrijven, blijft zij nog altijd verrassen met haar persoonlijke en toegankelijke schrijfstijl en kennis over een van meest onrustige maar interessante delen van de wereld : het Midden Oosten.
Ook haar laatste boek dat in 2019 verscheen “Dwars door het Midden Oosten” biedt een scala aan overzichtelijke informatie over de mensen die daar wonen.

De prijs is uitgereikt op zaterdag 19 september in een bijeenkomst in het Stadstheater in Zoetermeer in samenwerking met het Interlevensbeschouwelijk Overleg Zoetermeer.

Voorafgaande aan de prijsuitreiking door de burgemeester van Zoetermeer, dhr. J.P. Lokker, werd een gedeelte van de documentaire van Rudi Vranckx “From Mosul with love” vertoond en een online interview met hem gehouden. De prijs werd “Corona proef” overhandigd aan Carolien Roelants. Tot slot werd Carolien Roelants gevraagd naar haar beweegreden van haar journalistieke werk.

De ereprijs voor de “Journalist voor de Vrede” wordt elke twee jaar door het Humanistisch Vredesberaad toegekend aan een journalist, programmamaker, publicist of cartoonist in het Nederlandse taalgebied die door onafhankelijke, objectieve en kritische berichtgeving bijgedragen heeft tot een cultuur van vrede en rechtvaardigheid.

JOURNALIST VOOR DE VREDE 2020

Op 19 september a.s. wordt de prijs voor de Journalist voor de vrede uitgereikt.

Deze prijs wordt sinds 2003 uitgereikt door het Humanistisch Vredesberaad aan die journalist/ programmamaker(s)/ publicist of cartoonist, publicerend in het Nederlandse taalgebied en is opgevallen door onafhankelijke en kritische berichtgeving. Het journalistieke werk dient betrekking te hebben op internationale of nationale conflicten, oorlogsgeweld of de conflictgebieden.  Door een gedegen onderbouwde weergave van feiten, waarin ook achterliggende oorzaken en de historische context worden belicht, kan bijgedragen worden aan een afgewogen oordeel bij het publiek.  Wij menen dat hiermee een belangrijke bijdrage wordt geleverd aan het bevorderen van een cultuur van vrede, geweldloosheid en rechtvaardigheid.


De vorige prijswinnaar Rudi, Vranckx zal op die zaterdag de prijs overhandigen aan zijn opvolg(st)er.
Op de afbeelding ontvangt Rudi Vranckx in 2018 de prijs uit handen van Sinan Can. Deze uitreiking vindt plaats op 19 september 2020 in het Stadstheater van Zoetermeer aanvang om 15:00 uur. De zaal is om 14:45 open

We zijn dan gast van het ILOZ (een samenwerking van kerken, levensovertuigingen en culturele gemeenschappen) in Zoetermeer.

Na een inleiding van de burgemeester zal Rudi Vranckx, na vertoning van  een van zijn boeiende docu’s de prijs uitreiken aan de Journalist voor de vrede 2020. Wellicht gevolgd door  interactie met de aanwezigen. Daarna is er gelegenheid om met een drankje elkaar te ontmoeten.

Het Stadstheater, Theaterplein 10 2711 EK Zoetermeer is te bereiken via het openbaar vervoer, Randstadrail station Stadhuis Zoekt u naar een andere mogelijkheden dan kunt u gebruik maken van de verwijzing:  https://stadstheater.nl/p2025/BEREIKBAARHEID.
In verband met de Corona – richtlijnen wordt van u gevraagd om u van te voren aan te melden.
Dit kan via info@humanistischvredesberaad.nl.

Burgerinitiatief Kernwapens

Burgerinitiatief Eerlijk over Kernwapens lanceert exact 75 jaar na het bombardement op Hiroshima

Precies 75 jaar geleden maakte de wereld kennis met de vernietigende kracht van kernwapens — Hiroshima, Japan op 6 augustus 1945. In de periode na de oorlog hebben negen kernmachten duizenden van deze massavernietigingswapens geproduceerd. In Nederland liggen al decennialang Amerikaanse kernwapens opgeslagen in het Brabantse Volkel. Dit is echter nooit door een zittend kabinet erkend. 
 

Burgerinitiatief Eerlijk over Kernwapens is opgezet om tot openheid te komen rondom de kernwapens in Nederland. De opslag van de wapens in Volkel brengt namelijk kosten en risico’s met zich mee voor Nederland. Volgens initiatiefnemer Jesper Heshusius moet het duidelijk worden wat deze kosten en risico’s precies zijn. Alleen zo kan een democratisch besluit worden genomen over deze kernwapens. 

‘’Het is ondemocratisch dat ons parlement niet wordt betrokken bij het kernwapenbeleid van onze overheid. Ook kunnen zij dit beleid momenteel niet goed controleren,’’ aldus Heshusius. ‘’Wij pleiten dan ook dat de Tweede Kamer overgaat tot een parlementaire enquête over kernwapens in Nederland.’’ 

Het burgerinitiatief heeft 40.000 steunbetuigingen nodig om te worden behandeld in de Tweede Kamer. Op eerlijkoverkernwapens.nl is meer informatie te vinden over het initiatief. Op de website kunnen mensen ook hun digitale handtekening zetten.

75 jaar Hiroshima en Nagasaki

Wij staan stil bij 75 jaar Hiroshima en Nagasaki: u ook?

 Op 6 en 9 augustus is het precies 75 jaar geleden dat de atoombommen boven Hiroshima en Nagasaki werden afgeworpen. Beide steden werden bijna volledig verwoest en meer dan 210.000 mensen kwamen tijdens of vlak na deze bombardementen om. Deze doden vielen niet alleen door de enorme vuurbal die vanwege de extreem hoge tempratuur alles in de buurt verdampte, maar ook door een directe overdosis aan straling, besmet water en radioactieve regenbuien. Daarnaast droeg het wegvallen van iedere vorm van gezondheidzorg bij aan het onvoorstelbare lijden. Zelfs nu, 75 jaar later, hebben nog steeds 390.000 mensen in Japan te maken met de langetermijngevolgen van deze kernbommen.

Ondanks de verschrikkelijke gevolgen van kernwapens voor mensen, dieren en het milieu zijn er op dit moment nog steeds ongeveer 14.000 kernwapens in de wereld. De meeste van deze wapens zijn vele malen krachtiger dan de bommen die in Hiroshima en Nagasaki gebruikt werden en kunnen samen de aarde meerdere keren vernietigen. Ook op vliegbasis Volkel in Noord-Brabant liggen nog steeds Amerikaanse kernwapens. 

Bovendien neemt de rol van kernwapens in het veiligheidsbeleid van de kernwapenstaten, en in die van bondgenoten zoals Nederland, de laatste jaren toe. Belangrijke ontwapeningsverdragen, zoals het INF-verdrag, worden opgezegd. Ook weigert Nederland tot nu toe het VN-Verdrag dat kernwapens verbiedt te tekenen. De spanningen lopen weer op en de kans dat kernwapens worden ingezet, bewust of per ongeluk, neemt toe. 

Mede vanwege deze toenemende dreiging is het extra belangrijk om stil te staan bij het onvoorstelbare menselijke leed dat kernwapens veroorzaken en bij wat er 75 jaar geleden in Hiroshima en Nagasaki is gebeurd. Daarom vragen samenwerkende vredesorganisaties waaronder het Humanistisch Vredesberaad aan u om hierbij stil te staan. En zich o.a. actief tegen deze wapens verzetten door ondersteuning van politieke partijen en anti-kernwapens groeperingen die zich hiervoor inzetten en/of mee te doen aan demonstraties tegen kernwapens. 

Op 6 augustus staan we met zo veel mogelijk mensen stil bij de verschrikkingen die kernwapens hebben aangericht en geven we een duidelijk signaal dat kernwapens nooit meer gebruikt mogen worden. We zullen zowel op social media als op straat in actie komen, samen met lokale groepen in tientallen gemeenten. De kraanvolgel zal hierbij centraal staan. Wil je ook meedoen op 6 augustus? Kijk dan op www.nonukes.nl/75jaar voor meer informatie. 

Bestuur Humanistisch Vredesberaad