Het einde van Palestina?

Joint letter by 1.080 parliamentarians from 25 European countries to European governments and leaders against Israeli annexation of West Bank Tekst vertaald uit de orginele publicatie

Wij, parlementariërs uit heel Europa, die zich inzetten voor een op regels gebaseerde wereldorde, delen onze ernstige bezorgdheid over het plan van president Trump voor het Israëlisch-Palestijnse conflict en het nakende vooruitzicht van Israëlische annexatie van het grondgebied van de Westelijke Jordaanoever. We maken ons grote zorgen over het precedent dat dit zou scheppen voor de internationale betrekkingen in het algemeen.
Al decennia lang promoot Europa een rechtvaardige oplossing voor het Israëlisch-Palestijnse conflict in de vorm van een tweestatenoplossing, in overeenstemming met het internationaal recht en relevante resoluties van de VN-Veiligheidsraad. Helaas wijkt het plan van president Trump af van internationaal overeengekomen parameters en principes. Het bevordert effectief permanente Israëlische controle over een gefragmenteerd Palestijns grondgebied, laat de Palestijnen geen soevereiniteit en geeft groen licht aan Israël om eenzijdig een groot deel van de Westelijke Jordaanoever te annexeren

Overeenkomstig het Trump-plan stelt het nieuwe regeerakkoord van Israël dat de regering met annexatie kan doorgaan op 1 juli 2020. Een dergelijke stap zal de vooruitzichten van de Israëlisch-Palestijnse vrede fataal zijn en zal de meest elementaire normen die internationaal betrekkingen, waaronder het VN-Handvest.
We zijn diep bezorgd over de impact van annexatie op het leven van Israëli’s en Palestijnen, evenals het destabiliserende potentieel in een regio voor de deur van ons continent. Deze zorgen zijn niet minder ernstig in een tijd waarin de wereld worstelt met de COVID-19-pandemie, de grootste collectieve noodsituatie waarmee we al decennia te maken hebben.

Toegevoegd: De meeste van deze nieuwe outposts dateren van sinds de tijd dat Trump president van de Verenigde Staten is. bron: https://peacenow.org.il/en/cabinet-approved-700-units-for-palestinians-last-year-in-practice-only-6-were
Teken de petitie

Als waardering voor Europa’s langetermijnengagement voor een vreedzame oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict, vragen we de Europese leiders om daadkrachtig op te treden in antwoord op deze uitdaging. Europa moet het voortouw nemen bij het samenbrengen van internationale actoren om annexatie te voorkomen en de vooruitzichten van de tweestatenoplossing en een rechtvaardige oplossing voor het conflict veilig te stellen.
Europese vertegenwoordigers, waaronder de hoge vertegenwoordiger van de EU, Josep Borrell, hebben verklaard dat annexatie “niet onomstreden kon verlopen”. Wij staan hier volledig achter: het verwerven van grondgebied met geweld heeft geen plaats in 2020 en moet evenredige gevolgen hebben. Het niet adequaat reageren zou andere staten met territoriale aanspraken aanmoedigen om de basisbeginselen van het internationaal recht te negeren. De op regels gebaseerde wereldorde staat centraal in Europa’s eigen stabiliteit en veiligheid op lange termijn. We hebben een diepgaand belang en verantwoordelijkheid om het te beschermen.
Een duurzame oplossing voor het conflict moet voldoen aan de legitieme ambities en veiligheidsbehoeften en gelijke rechten van zowel Israëli’s als Palestijnen garanderen. Europa heeft de diplomatieke instrumenten om dit rechtvaardige doel te bevorderen en we staan klaar om dergelijke inspanningen te ondersteunen.

Wereldwijde uitgave aan kernwapens 2019

Het VN-Verdrag inzake het verbod op kernwapens

     De Internationale Campagne voor het Afschaffen van Kernwapens (International Campaign to Abolish Nuclear Weapons, ICAN) en haar partners hadden er al tien jaar lang voor gepleit. En op 7 juli 2017 keurde een overweldigende meerderheid van de landen van de wereld een verdrag goed dat een mijlpaal betekende: een wereldwijd akkoord om kernwapens te ver-bieden, officieel bekend als het VN-Verdrag inzake het Verbod op Kernwapens (UN Treaty on the Prohibition  of Nuclear Weapons, TPNW).

Dit verdrag verbiedt naties kernwapens te ontwikkelen, er proeven mee te nemen, ze te fabriceren, te vervoeren, te bezitten, op te slaan, te gebruiken of met het gebruik ervan te dreigen. Het verbiedt de landen ook toe te laten dat kernwapens op hun grondgebied worden gestationeerd. Tevens is het verboden anderen bij te staan bij, aan te moedigen tot of aan te zetten tot activiteiten als deze.

     Een natie die over kernwapens beschikt kan zich bij het verdrag aansluiten op voorwaarde dat ze toezegt deze te vernietigen volgens een juridisch bindend plan met een tijdslimiet. Evenzo kan een natie toetreden die de kernwapens van een andere natie op haar grondgebied huisvest, mits zij toezegt deze binnen een concreet aangegeven termijn te verwijderen. 
Naties zijn verplicht hulp te bieden aan alle slachtoffers van het gebruik en het beproeven van kernwapens en maatregelen te nemen om de besmette gebieden te saneren.  De preambule van het verdrag erkent de schade die wordt geleden door kernwapens, met inbegrip van de onevenredige effecten voor vrouwen en meisjes, en op inheemse volkeren overal op de wereld.

Het TPNW treedt in werking zodra 50 landen het hebben geratificeerd of ertoe zijn toegetreden.

In het rapport “Enough is Enough: 2019”, gepubliceerd door bovengenoemde ICAN, wordt gesignaleerd dat in 2019 naar schatting ca 72,9 miljard dollar is bersteed aan het ontwikkelen en instandhouden van kernwapens. De VS hebben hierin het grootste aandeel.

In een persbericht van 30 mei jl. signaleert de NVMP (Artsen voor Vrede) dat Nederland geen zeggenschap heeft bedongen over het gebruik van de kernwapens die opgeslagen liggen op de vliegbasis Volkel.
De NVMP refereert aan het regeerakkoord dat bepaalt dat Nederland zich actief inzet voor een kernwapenvrije wereld.
Een motie van SP’er Van Leemput, gesteund door de PvdA en GroenLinks, waarin de regering gevraagd wordt in het licht van het regeeerakkoord een plan te formuleren t.a.v het beleid inzake kernwapens wordt nog steeds niet in stemming gebracht. De reden: te weinig steun bij de coalitiepartijen.
Ook al wordt thans onze aandacht afgeleid door de coronacrisis, het blijft noodzakelijk te streven naar een kernvrije wereld, zeker met het oog op de herdenking van de atoombommen die 75 jaar geleden op Hirosjima en Nagasaki vielen.

Turkije doet strijd in Libië kantelen

LIBISCHE TROEPEN VECHTEN TEGEN STRIJDERS VAN HAFTAR IN DE REGIO SALAHADDIN. 

Het conflict in Libië heeft een nieuwe wending gekregen sinds de Turkse premier Erdogan zich ermee bemoeit. De voorheen kwakkelende Libische premier Sarraj wint terrein, al lijkt het einde van de oorlog nog niet in zicht.
Uit een artikel van ANA VAN ES, de Volkskrant van 20/05-2020
Met Turkse steun lijkt de Libische premier Fayez al Sarraj onverwacht aan de winnende hand in zijn land. Hij rukt op langs de grens met Tunesië, terwijl de troepen van zijn rivaal zich terugtrekken uit de hoofdstad Tripoli.

Het olierijke Libië is sinds de val van alleenheerser Moammar Kadhafi in 2011 in de greep van een slepende strijd om de macht. Maar waar die vroeger vooral werd uitgevochten door Libiërs zelf, zijn het tegenwoordig buitenlandse spelers die de uitkomst bepalen. ‘De drijfveren van de huidige oorlog zijn buitenlands,’ zegt Jalel Harchaoui, Libië-expert bij denktank Clingendael.

De Turkse president Recep Tayyip Erdogan wil zijn positie in het Middellandse Zee-gebied versterken. Bovendien is Erdogan geïnteresseerd in onderzeese gasvelden ten noorden van Libië. Geavanceerde drones en andere moderne wapens zijn daarom sinds begin dit jaar vanuit Turkije verscheept naar Sarraj in Tripoli. Erdogan leverde hem ook duizenden huurlingen.
Sarraj, de door de VN aangewezen premier van Libië die al jaren wankelt, blijkt dankzij de Turkse steun opgewassen tegen de troepen van Khalifa Haftar, zijn tegenstander uit de oostelijke stad Benghazi met wie hij sinds vorig jaar in oorlog is. Haftar wordt op zijn beurt gesteund door de Verenigde Arabische Emiraten.

De Europese Unie stelt officieel dat militair ingrijpen in Libië ‘geen oplossing’ biedt. Om de smokkel van wapens naar het land te stoppen, heeft de EU onlangs een nieuwe militaire operatie afgekondigd in de Middellandse Zee, genaamd Irini. Het zou moeten gaan om een ‘duidelijke bijdrage om vrede te bevorderen’ in Libië. In de praktijk lijkt de nieuwe EU-missie echter vooral een poging om de Turkse wapenleveranties aan Sarraj te blokkeren, terwijl die aan Haftar ongehinderd kunnen passeren. De EU controleert namelijk alleen schepen en geen vliegtuigen. ‘Haftar krijgt zijn wapens uit de Emiraten per vrachtvliegtuig’, zegt Harchaoui. ‘Europa kijkt niet naar deze vliegtuigen.’
Lees het hele artikel van Ana van Es

Pompeo bezoekt Israël om annexatieplannen te bespreken (14 mei)

Annexatie bezet gebied mag niet, maar wat kan het schelen
naar een artikel van Carolien Roelants uit het NRC dd 18/05-2020

Het coalitieakkoord tussen Netanyahu’s Likud en Benny Gantz’ Blauw en Wit zegt dat de annexatie per 1 juli door de premier aan het kabinet kan worden voorgelegd, en vervolgens voor goedkeuring aan het parlement. En dat is vóór. Want ‘Land van Israël’.
Netanyahu heeft de laatste tijd herhaaldelijk annexatie van delen van de Westelijke Jordaanoever aangekondigd, in overeenstemming met president Trumps ‘Akkoord van de Eeuw’ voor Israël en de Palestijnen. (kaart Uitpers 2015)

Dat plan geeft Israël 30 procent van de Westelijke Jordaanoever, en de Palestijnen brokjes daartussenin die ze dan een staat mogen noemen. In januari bijvoorbeeld zei Netanyahu dat als hij weer premier werd, zijn regering „onmiddellijk” de Jordaanvallei en alle Israëlische nederzettingen zou annexeren. Maar dat was vóór de (derde en laatste) verkiezingen, en u en ik weten wat verkiezingsbeloften betekenen. Dus de vraag is nu: doet hij het of doet hij het toch niet?
Waarom heeft Netanyahu eigenlijk niet al eerder nederzettingen en/of de Jordaanvallei geannexeerd? Annexatie van veroverd gebied is in strijd met het internationaal recht. Dat is vastgelegd in het VN-Handvest (1945) en later bevestigd in resoluties 242 (1967) en 338 (1973) van de VN-Veiligheidsraad die aan de basis liggen van de tweestatenoplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict. Maar vooral omdat het niet mocht van de Amerikaanse bondgenoot.
De Amerikaanse bondgenoot heet nu Trump. Hij erkende in 2017 Jeruzalem als hoofdstad van Israël, inclusief bezet Oost-Jeruzalem dat de Palestijnen als hun hoofdstad claimen, hij erkende de annexatie van de bezette Syrische Golan, en schrapte het adjectief ‘bezet’ in officiële publicaties over Israël en de (bezette) gebieden. Netanyahu kon zijn gang gaan.

Maar minister van Buitenlandse Zaken Pompeo klonk woensdag tijdens een snel bezoek aan Israël opeens voorzichtig. Tegen de krant Israel Hayom zei hij de Israëlische leiders te hebben gemaand niets overhaast te doen maar „zich ervan te vergewissen dat de stap op de juiste manier wordt uitgevoerd en een uitkomst oplevert in overeenstemming met de vredesvisie” van Trump.

De Palestijnse president Abbas heeft aangekondigd alle akkoorden met Israël en de VS in de prullenbak te gooien als Netanyahu echt gaat annexeren. Maar daarmee heeft hij zo vaak gedreigd. De EU waarschuwt, maar ja, EU. De Arabische Liga is boos maar wie kan dat nou wat schelen. Maar de grote woede van de Jordaanse koning Abdullah doet er wél toe. Hij waarschuwde vorige week voor „enorm conflict” met zijn koninkrijk als Netanyahu zijn plan doorzet. Vergeet niet, Abdullah regeert een Palestijnse meerderheid en een slechte economie. In uiterste nood zou hij zijn vredesverdrag met Israël kunnen opzeggen.

Juli wordt het niet, denk ik. Maar van uitstel komt geen afstel. Trump biedt Netanyahu immers een kans uit duizenden om de tweestatenoplossing definitief de nek om te draaien – en een grote stap te zetten naar één apartheidsstaat.
Lees het artikel Carolien Roelants.


pandemie toont aan: geen plaats voor kernwapens

COVID-19-pandemie illustreert dat er geen plaats is voor kernwapens op de wereld

De wereldwijde impact van de recente COVID-19-pandemie illustreert dat er geen plaats is voor kernwapens op de wereld.
Wetenschappers hebben decennia lang gewaarschuwd voor de grote gevolgen van een wereldwijde pandemie, en zij werden genegeerd. Opnieuw luiden wetenschap en samenleving de noodklok tegen kernwapens.

De wereldwijde pandemie heeft aangetoond hoe onvoorbereid we zijn om met een catastrofe op wereldschaal om te gaan.  
De kernwapendreiging levert geen vergelijkbare crisis op. De gevolgen van een kernexplosie zijn in één klap desastreus. Herstellen van een kernoorlog is onmogelijk. Kernwapens laten geen curve zien die gaat afvlakken. Onze enige optie hierbij is preventie.

11mei 2020,  was het precies 25 jaar geleden dat het Non-ProliferatieVerdrag (NPV), dat het bezit van kernwapens beperkt, voor onbepaalde tijd werd verlengd. Daarom kwamen 80 internationale maatschappelijke organisaties, waaronder de NVMP,  tot een oproep aan staten die het NPV hebben ondertekend. 
zie ook “JOINT STATEMENT FROM CIVIL SOCIETY TO THE STATES PARTIES OF THE NUCLEAR NON-PROLIFERATION TREATY”

SOS Vluchtelingen

Klik op de volgende internet verwijzingen:
Bezoek onze facebook pagina voor uitleg
Teken de noodoproep

INTERNATIONALE DAG TEGEN RACISME EN DISCRIMINATIE!

Op zaterdag 21 maart zal Nederland ondanks de corona-crisis toch de internationale dag tegen racisme en discriminatie vieren.

Het Comité 21 maart heeft weliswaar zijn landelijke demonstratie en manifestatie afgelast, om daarmee zijn bijdrage te leveren aan de bestrijding van het corona-virus; maar het zal in plaats daarvan een lang livestream-verslag van een indoor-bijeenkomst uitzenden vanuit een studio die verbonden is met het internet.

Het gehele programma is op zaterdag 21 maart van 14.00 – 15.30 uur te volgen via:
https://21maartcomite.nl/?page_id=1856
of via dit videokanaal  https://vimeo.com/event/26947/embed
Programma overzicht zaterdag 21 maart van 14.00 – 15.30 uur 

De bestrijding van het coronavirus loopt parallel met de bestrijding van het racismevirus,’ aldus de Amsterdammer Max van den Berg, prominent lid van het Comité 21 Maart. ‘Beide virussen treffen wereldwijd immers vooral de zwaksten en met hen zijn wij alle dagen solidair. Wij keren ons tegen de haatzaaierij van Geert Wilders en het chauvinisme van Thierry Baudet.’ Van den Bergs toespraak zal in het programma worden uitgezonden.
Ook vice-voorzitter Kitty Jong van de FNV zal in de uitzending te zien en te horen zijn. Natuurlijk gaat zij in op gevolgen van de coronacrisis voor mensen met een kwetsbare positie. Ook heeft zij aandacht voor discriminatie op de werkvloer en bij het uitnodigingsbeleid voor sollicitaties. 


Trumps vredesplan riekt naar apartheid

De apartheid treft niet alleen de Palestijnen maar ook de Arabieren, die nu (nog) in Israël wonen. Getuige de volgende berichten uit de Volkskrant.

Dit is het harde oordeel van een brief die donderdag werd gepubliceerd en ondertekend door vijftig voormalige regeringsleiders en ministers van Buitenlandse Zaken uit heel Europa. Bericht van Theo Koele uit de Volkskrant van 28 februari.
Het plan van president Trump ‘formaliseert de bestaande werkelijkheid in de bezette Palestijnse gebieden, waarin twee volkeren zonder gelijke rechten naast elkaar leven’, stellen de oud-bewindslieden. Lees het hele artikel.

Bovendien blijkt door het verschuiven van van de grens, waardoor de Palestijnen land zouden terug krijgen, Israël gebied afstaat waar voornamelijk Arabieren wonen.
Het is nog volstrekt onduidelijk wat de gevolgen zouden zijn voor de 250.000 inwoners van het gebied als het plan wordt uitgevoerd. Zo weet niemand of zij een stem krijgen bij de eventuele besluitvorming, en is het onbekend of zij hun Israëlische paspoort zouden verliezen, en alle rechten die daarmee samenhangen – al zou een dergelijke stap volledig in strijd zijn met het internationaal recht.
Lees het hele artikel van Sasha Kester

Tweespalt in Irak

‘Ze zeggen: jullie zijn agenten van het Westen’
Interview Sjeik Hamid Farhan al Hais.
Uit een artikel van ANA VAN ES, de Volkskrant van 26-01-2020.

Terwijl duizenden landgenoten vrijdag in Bagdad schreeuwen om ‘doodskisten’ voor Amerikaanse militairen, maakt de invloedrijke sjeik Al Hais zich zorgen. Ooit bestreed hij de VS fel, maar nu heeft hij een onorthodoxe boodschap: Irak moet de Amerikanen juist koesteren.

Ooit vocht hij tegen de Amerikanen. De Amerikanen waren de vijand en moesten weg. Weg van zijn landgoed en weg uit Irak. Desnoods met een salvo aan dodelijke explosies. Hij werd verdacht van betrokkenheid bij een aanslag op Amerikaanse militairen. Maar nu het er inderdaad op lijkt dat de Amerikanen uit Irak zullen vertrekken, weet sjeik Hamid Farhan al Hais niet meer hoe hij het heeft.

De Amerikanen weg uit Irak? Ondenkbaar. Geen sprake van. Kan niet gebeuren. ‘Wij zijn niet akkoord met hun vertrek. We moeten wijzer zijn. Als ze weggaan, komt IS terug.’

De Amerikanen weg uit Irak? Ondenkbaar. Geen sprake van. Kan niet gebeuren. ‘Wij zijn niet akkoord met hun vertrek. We moeten wijzer zijn. Als ze weggaan, komt IS terug.’

De 180-gradendraai van Al Hais lijkt duizelingwekkend, maar is gebruikelijk in Anbar, het soennitische hartland van Irak. Ooit waren de Amerikanen hier gehaat en werden ze bij honderden gedood. Nu wil men niet dat ze vertrekken. Alleen zeggen veel inwoners dat niet hardop. Soennitische parlementsleden bleven weg bij de cruciale stemming waarin het Amerikaanse leger zijn congé kreeg. De bevolking doet er het zwijgen toe omdat ze bang zijn te worden gearresteerd. Soennieten zijn een minderheid in Irak. De regering, de politie en het leger worden gedomineerd door sjiieten.
Lees het hele artikel van Ana van Es

De eeuwige oorlog

De komende weken is op Canvas (VRT.be) de documanteire van onze pijswinnaar van de Journalist voor de Vrede, Rudi Vranckx, te zien “De Eeuwige Oorlog.

In De eeuwige oorlog zoekt hij uit hoe het komt dat die conflicten nooit lijken op te houden.
Hij interviewde Haider Al-Abadi
Hij is een innemend man. Anders dan zoveel andere stugge leiders in het Midden-Oosten, straalt de man die tussen 2014 en 2018 eerste minister was van Irak warmte uit. En zo gemoedelijk als hij met mij praat, zo is hij ook met de gewone Irakees, liet ik me vertellen in de voorbereiding voor dit gesprek. Ik geloof het.

Uit dit gesprek staat hieronder een aantal citaten.

“Het standbeeld van Saddam Hoessein dat in 2003 naar beneden kwam in Bagdad, dat was een fascinerend moment voor ons”, herinnert hij zich. “De Irakezen waren blij om het einde van het regime, maar er was niet veel plaats voor feestvreugde. We waren bang en verdrietig om alle wreedheden uit de tijd van Saddam die naar boven kwamen, de lijken en de massagraven.”
“Sommigen wachtten op de overheid om dat onrecht recht te zetten, maar anderen hadden dat geduld niet. De Iraakse overheid lag in duigen en de Amerikaanse bezettingsmacht had niet genoeg middelen uitgetrokken om die noodzakelijke gerechtigheid voor de burgers te brengen.” 

Mafia
De Amerikanen bleken op wel meer vlakken onvoorbereid, herinnert Abadi zich. “Op zich was het een goed idee om de Baath-partij van Saddam Hoessein af te schaffen. Maar de Amerikanen hadden zich onvoldoende geïnformeerd over hoe het land bestuurd werd. Er was weinig voorbereid. Hun aanpak was niet stevig gefundeerd.”
“Ik denk dat ze zelf verrast waren door hoe snel de Iraakse staat instortte, samen met het regime. Nochtans hadden we hen vooraf gewaarschuwd. Saddam bestuurde het land als een maffia. De veiligheidsdiensten, het leger, de overheidinstellingen… zijn mensen zaten overal. Als je zo’n regime afzet, heb je een alternatief nodig.”
In de plaats daarvan zette de bezettingsmacht de veiligheidsdiensten die onder Saddam hadden gewerkt, op non-actief. “Ervaren legergeneraals stonden in de straat aan te schuiven voor een maandloon van 20 dollar, onder supervisie van Amerikaanse soldaten. Dat was enorm vernederend voor hen.”
Angst-regime
Die ervaren Baathisten (en hun wapens) vonden een nieuwe thuis bij de jihadistische extremisten die tegen de Amerikaanse bezettingsmacht vochten. “Velen van hen waren nochtans seculier”, legt Abadi uit. “Ze gingen ervan uit dat ze die terroristen en hun religieuze agenda wel zouden kunnen beteugelen en inzetten voor hun eigen belangen. Maar natuurlijk was Al Qaeda veel machtiger dan hen. Ze slaagden erin de Baathisten te brainwashen en terroristen van hen te maken.”