VS weg uit Syrië; wat nu?

Van ANA VAN ES uit de Volkskrant van 8 oktober 2019

Met het terugtrekken van troepen uit Noord-Syrië speelt de Amerikaanse president Donald Trump hoog spel. Hij ondermijnt de stabiliteit in de regio. Wat zijn de conse­quenties van zijn actie voor de meest betrokken partijen?

1. De Koerden zullen vrijwel alles kwijtraken

‘We kunnen zeggen dat dit een messteek in de rug is’, stelde Kino Ga-briel, commandant van de Koerdische SDF-militie, maandag op het Arabische tv-kanaal Al Hadath. De Koerden in Syrië weten: zonder Amerikaanse steun zijn ze alles kwijt. Decennia zijn ze in Syrië onderdrukt en van hun land beroofd door de heersende familie Assad. De strijd tegen IS veranderde alles: de Koerden veroverden niet alleen hun eigen gebied terug, maar wisten IS – met Amerikaanse luchtsteun en bewapening en steun van vele duizenden Arabische strijders – te verjagen uit ook van oorsprong etnisch vooral Arabische steden als Raqqa en Manbij. De SDF-militie trok zich op verzoek van de Amerikanen terug uit ‘de veilige zone’ van circa 5 kilometer rond de grens met Turkije. In ruil daarvoor zou Turkije afzien van een offensief.

2.  IS krijgt onverwachts een gouden kans
Het fysieke kalifaat is verslagen, maar in de woestijn van Syrië en Irak werkt IS aan een terugkeer. IS beschikt nog steeds over 14- tot 18 duizend strijders, onder wie drieduizend buitenlanders, blijkt uit een re­cent Amerikaans overheidsrapport. In Syrië pleegt de terreurgroep aanslagen in het stroomdal van de Eufraat en proberen ze verplaatsingen van Koerdische SDF-strijders te voorkomen. Nu al heeft IS toegang tot het immense Al Hol-kamp, waar circa 68 duizend aan IS gelieerde vrouwen en hun kinderen zitten opgesloten. Een Turks offensief in Syrië zal IS in de kaart spelen. Een voor IS nog gunstiger scenario is een massale gevangenenuitbraak in de chaos van een nieuwe oorlog.

3.   Turkije kan Noord-Syrië inlijven:
Erdogans droom Tot nu toe had de Turkse president Recep Erdogan moeite om internationaal bijval te krijgen voor zijn voorgenomen offensief ‘ten oosten van de Eufraat’, in Koerdisch Syrië. In september ontvouwde Erdogan zijn plannen bij de Algemene Vergadering van de VN: als hij een ‘veili­ge zone’ in Koerdisch Syrië kan creëren van 30 kilometer diep, met een paar uitschieters naar Raqqa en Deir al Zor, dan kan hij 2- tot 3 miljoen Syrische vluchtelingen repatriëren – niet toevallig een groot deel van de Syriërs die zich nu in Turkije bevinden. Erdogan zag het helemaal voor zich: in nieuw gebouwde steden en dorpen op Koerdisch grondge­bied kunnen vluchtelingen massaal worden gehervestigd, gered van ‘tentenkampen en containerkampen’. Internationaal applaus bleef uit, omdat de regio die Erdogan wil gebruiken voor het terugsturen van de Syrische vluchtelingen – grotendeels soennitische Arabieren – in han­den van de Koerden is. Etnische zuivering ligt op de loer.

4. Syrië kan alliantie met Koerden sluiten
Volgens de regering van de Syrische president Assad zijn zowel de Tur­ken als de Amerikanen niet welkom op Syrisch grondgebied, en zijn de Koerdische SDF-strijders terroristen. Een Turks offensief in Syrië lijkt nadelig voor Assad, die met de Koerden beter kan opschieten dan met Erdogan. De Koerden willen best praten met Assad, op voorwaarde dat ze een stem krijgen in de nieuwe grondwet – wat Damascus weigert. Mogelijk laten de Koerden deze eisen vallen als alleen het Syrische le­ger hen kan beschermen tegen de Turken.
Lees het hele artikel in de Volkskrant van 8 oktober 2019



War Child petitie

Kinderen in oorlog hebben vaak méér nodig dan een deken en een dak
boven hun hoofd. Daarom hebben wij de afgelopen maanden iedereen
gevraagd onze petitie te ondertekenen met de oproep psychosociale
steun een vast onderdeel van internationale noodhulp te maken. Ik ben blij dat ondertussen 15.000 mensen de oproep hebben ondertekend.
We zijn er alleen nog niet. Om een verschil te maken, hebben we er nog
5.000 nodig. 
Ik heb #getekendvoorhetleven.
Teken jij ook? Ja, ik teken de petitie Ik teken omdat
Er 420 miljoen kinderen opgroeien in oorlog en conflict. Maar liefst 84(!) miljoen kinderen ernstige veranderingen laat zien in emoties en gedrag.
Traditionele noodhulp zoals voedsel of een dak boven je hoofd niet
genoeg is. De feiten  Zij tekenen omdat Als je een oorlog hebt
meegemaakt, het niet altijd lukt hierover te praten.
Tekenen soms makkelijker is dan praten. Dit een goed instrument is om
toch je gevoelens te kunnen uiten.
Verhaal achter de tekeningen  

Zie ook ons tekenproject Teken voor vrede

Kinderen in Palestina

Palestijnse kinderen hebben recht op leven, vrij van onrecht en onderdrukking.

De Palestijnse Kinderrechten Coalitie  (Defence for Children Nederland,
Een Ander Joods Geluid, gate48, Kairos Sabeel Nederland, The Rights Forum, Palestine Link) vraagt Nederland om de militaire samenwerking met Israël te beëindigen, internationale afspraken te respecteren en geweld tegen kinderen te stoppen.

Teken de petitie!
Lees ook

Kinderen in het bezette Palestijns gebied groeien op in een militair gedomineerde omgeving waar politieke spanningen regelmatig resulteren in het uitbreken van geweld en waarbij hun leven op het spel staat. Veilige speelplekken zijn schaars, maar ook thuis, op school en in confrontaties met de Israëlische strijdkrachten worden kinderen geconfronteerd met geweld. Militaire arrestatie en detentie van kinderen vanaf 12 jaar komt veel voor met als gevolg dat kinderen weken of soms maandenlang in een cel zitten zonder eerlijk proces.

Een groot aantal Palestijnse kinderen wordt slachtoffer van gerichte acties door het Israëlische leger. Gemiddeld wordt er één kind per week gedood. De Israëlische regering slaagt er niet in Palestijnse
kinderen te beschermen. Dit is het gevolg van de uitvoering van het schietbeleid. In de praktijk wordt dit beleid ruim geïnterpreteerd: soldaten krijgen bevelen die in strijd zijn met de officiële
richtlijnen. Wanneer er bijvoorbeeld geen levensbedreigende situatie is voor een Israëlische militair, zoals bij het gooien van stenen of het verbranden van banden tijdens protesten, wordt er ook hard opgetreden. Dit is in strijd met het VN-Kinderrechtenverdrag en andere internationale Verdragen.

De Palestijnse Kinderrechten Coalitie roept Nederland op om:
o   Alle militaire samenwerking en wapenhandel met Israël te stoppen.
o   Druk op Israël te leggen om geweld tegen kinderen in het bezette
Palestijns gebied te stoppen.
o   Druk op Israël te leggen om internationale afspraken na te leven.

Steun het werk van de Palestijnse Kinderrechten Coalitie. Donaties kunnen overgemaakt worden op:

N L  2 5  I N G B  0 0 0 5  0 7 8 9  7 5
ten name van Stichting gate48, te Amsterdam

Graag o.v.v. _donatie Palestijnse Kinderrechten Coalitie_

Vredesactivist krijgt onderscheiding

92-jarige Almeloër krijgt Russische onderscheiding om brief aan Poetin 

De relatie met Rusland is de laatste jaren verslechterd en dus trok Albert Gietelink uit Almelo de stoute schoenen aan en schreef in april een open brief aan president Poetin. Gietelink schreef die brief omdat hij wil dat de relatie tussen Rusland en het Westen verbetert. Ook uitte hij zijn zorgen over het opzeggen van de kernwapenverdragen door de Amerikanen en de Russen. “Het is toch eigenlijk droevig dat we 74 jaar na het verslaan van nazi-Duitsland nog steeds een vijandige verhouding hebben met Rusland”,

Ze moeten nieuwe gesprekken met elkaar voerenvertelde hij. “Ik vind het belangrijk dat er geprobeerd wordt om de relatie te verbeteren, want de Russen hebben een belangrijke rol gespeeld bij het verslaan van Duitsland in de Tweede Wereldoorlog. Dat blijft hier in het westen toch een beetje onderbelicht.” Hij had succes want een woordvoerder van de Russische Ambassade kwam in Almelo op bezoek. 

De Russische woordvoerder ontmoette Gietelink in het Humanistisch Café van de Bibliotheek. “Ik heb het altijd interessant gevonden om door het land te reizen en mensen te ontmoeten. Ik wil graag praten over hun bezorgdheden”, aldus de man.
De actie van Gietelink kreeg een bijzonder staartje op 15 augustus. De 92-jarige Almeloër kreeg op de Russische ambassade in Den Haag een onderscheiding, omdat hij maanden geleden een brief aan president Poetin heeft geschreven. 
Gietelink vond de ontvangst indrukwekkend. “Wat ik bijzonder vond, was dat we niet gecontroleerd werden”, vertelt hij bij RTV Oost. “Ze gingen er waarschijnlijk van uit dat we niets zouden doen, omdat we voor vrede zijn.” Hij kreeg de onderscheiding opgespeld door de Russische ambassadeur, die hem in het Engels toesprak. De Russische ambassadeur zegt tegen het Russische persbureau TASS dat Gietelink de onderscheiding heeft gekregen “voor zijn bijdrage aan de ontwikkeling van vriendschappelijke relaties”. Volgens de ambassadeur is Gietelink de eerste Nederlander die zo’n onderscheiding krijgt.

bron: RTV Oost

Nieuw front dreigt in oorlog Jemen

Rebellen bezetten paleis van door VN gesteunde regering in Aden

Van ANA VAN ESDe Volkskrant 12 augustus 2019

In Aden, de alternatieve hoofdstad van Jemen, hebben separatistische rebellen zaterdag het presidentiële paleis ingenomen van de door de VN gesteunde regering. In Jemen dreigt daarmee een nieuw oorlogsfront te ont­staan. Een coalitie tussen de Verenigde Arabische Emiraten en Saoedi-Arabië, tot nu toe elkaars bondgenoten in Jemen, staat onder druk.
In Aden zijn de afgelopen dagen zeker 40 doden en 260 gewonden gevallen, melden de Verenigde Naties. De havenstad, die fungeert als alternatieve regeringszetel zolang de officiële hoofdstad Sanaa wordt bezet door Houthi-rebellen, gold de afgelopen jaren juist als relatief stabiel in het door oorlog verwoeste Jemen.


De haven van Aden is cruciaal voor de aanvoer van graan en brandstof.
De denktank Crisis Group waarschuwt dat in Aden nu een ‘burgeroorlog in een burgeroorlog’ dreigt te ontstaan. De oorlog in Jemen wordt door de VN omschreven als ‘de grootste humanitaire crisis ter wereld’. Meer dan 10 miljoen Jemenieten zijn afhankelijk van buitenlandse voedselhulp. De VN waarschuwt keer op keer voor een dreigende hon­gersnood in het straatarme Arabische land.

Lees het hele artikel in de Volkskrant of als PDF

INF verdrag ten einde

Zonder een raketverdrag is de wereld explosiever.
Arie Elshout

Het akkoord riep in 1987 een halt toe aan de kernwapenwedloop in Eu­ropa en luidde het einde van de Koude Oorlog in. De angst is nu dat een wereld zonder INF-verdrag een wereld wordt die op herhaling gaat. Met een nieuwe wapenrace, nieuwe spanningen tussen landen, nieuwe on­rust onder de Europese bevolking. Alleen is van dat alles nog niet veel te merken.

Zoals het er nu naar uitziet, zal het net iets anders lopen dan in de ja­ren tachtig. De dynamiek van de tijd blijkt telkens weer zo krachtig dat voorzichtig moet worden omgegaan met het idee dat iets zich in onver­sneden vorm kan herhalen, of het nu de jaren dertig betreft of de Kou­de Oorlog. Omstandigheden veranderen meestal genoeg om te voorko­men dat het verleden zich kopieert.
Velen voelen dat blijkbaar aan, gezien de lauwe reacties het afgelopen jaar op de kroniek van de aankondigde dood van het kernwapenakkoord.

Zonder INF-ra-ketverdrag krijgen we niet meteen een nieuwe wapenra-ce. Maar de rem op nucleaire én conventionele bewape­ning is verdwenen en dat heeft zijn griezelige kanten.
Technologische revolutie
Kan iedereen daarom rustig gaan slapen? Nee. De ondergang van een ontwapeningsakkoord is nooit goed. Kernwapens blijven, hoewel sterk in aantal gereduceerd sinds de jaren negentig, helse machines met een ongekend vernietigingspotentieel. Bovendien bestaat het risico dat te­gelijk met het INF-akkoord het hele concept van de wapenbeheersing ten onder gaat. Uitgerekend in een tijd dat de technologische revolutie ook op militair gebied zo snel gaat dat de wapenwedlopen zich aaneen­rijgen. Cyberwapens, hypersone wapens, laserwapens, autonome wa­pens, ruimtewapens – het is bijna niet meer bij te houden voor de gere­gelde bezoeker van het Navo-hoofdkwartier. Een nieuw bezoek, een nieuwe wapenrace.
Uit de Volkskrant van 2 augustus 2019



Missie in Straat van Hormuz?

Nederland moet niet zomaar meedoen 

Voordat Nederland met een fregat een door de Britten opgezette missie in de Straat van Hormuz ondersteunt, moet duidelijk zijn of die werkelijk deëscalatie beoogt, schrijft Ko Colijn in de opinie rubriek van NRC, 26juli 2019

Gewoon meedoen? Het kabinet staat voor de vraag of het het Britse plan voor een Europees vlootverband in de Straat van Hormuzmoet steunen door hiervoor een Nederlands fregat ter beschikking te stellen. Door dit vlootverband Europeeste noemen wordt het signaal afgegeven dat het iets heel anders betreft dan het Amerikaanse initiatief om Iran met sancties en desnoods geweld op de knieën te dwingen.
Dáár moet Nederland zeker niet aan meedoen, al was het maar omdat wij niet zonder volkenrechtelijk mandaathet Amerikaanse sanctiebeleid moeten faciliteren. Dat sanctiebeleid vindt zijn oorsprong in de unilaterale terugtrekking van de VS uit de nucleaire deal met Iran, die de Nederlandse regering – met de EU – afkeurt. We kunnen immers moeilijk de uitvoering van die terugtrekking steunen en de terugtrekking zelf afkeuren.
Dat is ook de ratio van het Britse plan, dat vermoedelijk ook de kabinetswisseling May-Johnson (en de wisseling van ministers van Buitenlandse Zaken Hunt-Raab) overleeft. Je weet het met Boris Johnson, nar van Donald Trump, natuurlijk nooit, maar de Britten schuiven vrijdag immers gewoon aan (zonder de VS) bij het overleg met Iran, Rusland en China en de EU-3 (Frankrijk, Duitsland, VK) om de nucleaire deal te redden. Ook dat wijst niet op een switch naar de Amerikaanse lijn. 
 Of speelt het Verenigd Koninkrijk een dubbelspel en moet Nederland zich achter de oren krabben? In de Britse pers wordt uitgemeten dat een Europese vloot niet zonder Amerikaanse faciliteiten kan, en dat de inbeslagname van de olietanker Grace-1 in feite ook niet zonder Amerikaanse regie kon plaatsvinden. Het Iraanse schip was sinds april door VS-inlichtingendiensten gevolgd en Londen zou een seintje van de NSA gekregen hebben toen tijd en plaats (Gibraltar) geschikt waren. Gibraltar is dan weer de reden dat Spanje niet ingenomen is met de Britse Iranpolitiek. De begin deze maand nog Spaanse minister van Buitenlandse Zaken Josep Borrell is inmiddels aangewezen tot nieuwe buitenlandchef van de EU! 
Lees hele artikel in de NRC van 27/07-2019

Demonstratie Iran 19/07

19 juli 1019
12:45 Verzamelen voor het Amerikaans consulaat: Museumplein 19, 1071 DJ Amsterdam
13:00 Start actie

De Amerikaanse president, Donald Trump, dreigt met een nieuwe oorlog. Dit keer met Iran, wat desastreuze gevolgen heeft voor de lokale bevolking en de regio als geheel. Democratie, veiligheid en stabiliteit worden niet gebracht met de bommen van Amerika. De enige winnaar van zo’n oorlog is de wapenindustrie, die miljarden verdient aan het leed van mensen.
Ook ons Nederlandse kabinet overweegt een oorlogsschip te sturen naar de straat van Hormuz, wat in combinatie met de escalatiepolitiek van Trump, de troepenopbouw van de Verenigde Staten in het Midden-Oosten en de oorlogsretoriek erg verontrustend nieuws is.

De dreigende oorlog met Iran is niet nieuw. Het Westen voert al sinds 2001 – met de inval in Afghanistan – een vuile oorlog in het Midden-Oosten. Na Afghanistan volgden Irak (2003), Libië (2011) en opnieuw Irak en ook Syrië (2014). Daarnaast worden er geheime oorlogen gevoerd in Jemen, Pakistan en Somalië. Het gevolg: meer dan een miljoen doden, miljoenen vluchtelingen en nog meer chaos en terreur. Na meer dan 18 jaar is er nog steeds geen zicht op een einde aan deze permanente oorlog.

Wij willen geen nieuwe Irak-oorlog, #DontIraqIran! Teken de petitie op www.stopdebommen.nl en sluit je aan bij de actie!

Iran achter aanslagen

spanning in de golfregio

Uit de Volkskrant dd. 14 juni 2019

De spanning in de Perzische Golf dreigt op te lopen nadat donderdag twee tankers met explosieven waren bestookt en de Amerikaanse mi­nister van Buitenlandse Zaken, Mike Pompeo, de schuld van deze ‘schaamteloze aanvallen’ bij Iran had gelegd. Pompeo leverde geen bewijs, maar zei in een persconferentie zich te baseren op ‘inlichtingen en het soort wapens’ dat bij de aanval zou zijn gebruikt. Eén van de tankers vloog in brand, de andere raakte stuurloos. Iran ontkende direct elke betrokkenheid.

Volgens de onderzoekers, die vorige week hun bevindingen presenteerden in de VN-Veiligheidsraad, zijn er meerdere goed getrainde teams ingezet. De duikers zorgden ervoor dat de aangebrachte springlading binnen een uur explodeerde. Opvallend genoeg wezen deze experts niet naar Iran als de boosdoener. Dit duidt erop dat ze niet voldoende bewijs hadden tegen Teheran. Wel zeiden ze dat de sabotage zeer waarschijnlijk het werk is geweest van een ‘staatsorgaan’.
De Saoedische VN-ambassadeur wees na afloop van de Veiligheidsraad-zitting wel naar Teheran. Twee van de vier tankers waren van Saoedi-Arabië. Iran en Saoedi-Arabië vechten al jaren een machtsstrijd uit in Jemen, waar een bloedige burgeroorlog woedt.

Lees het hele artikel

De slag om Libanon (NTR)

In het tweeluik De slag om Libanonneemt Danny Ghosen de gespannen situatie in zijn moederland onder de loep, aan de hand van gesprekken met inwoners van het land dat hij zelf als 15-jarige ontvluchtte. Hoe was zijn leven verlopen als hij in Libanon was gebleven? Waarom lijkt Libanon als land te falen? De slag om Libanonis een persoonlijke zoektocht van Danny naar de oorzaak van de huidige crisis in Libanon.

Als ik 25 jaar geleden niet had kunnen vluchten, wat was er dan van mij geworden?” 
Die vraag houdt journalist en programmamaker Danny Ghosen regelmatig bezig. Libanon (4 miljoen inwoners, 1.5 miljoen vluchtelingen) is een complex land, waar religie en politiek onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. 18 verschillende geloof stromingen leven er met elkaar samen. Van 1975 tot 1990 heerste er een burgeroorlog waarin honderdduizenden mensen sneuvelden. Veel Libanezen vluchtten in die periode en de roerige jaren erna het land uit, waaronder het gezin van de jonge Danny. Zo belandden ze in 1993 in de Hollandse polder. 

Voor zijn werk als journalist en programmamaker reisde Danny de afgelopen jaren regelmatig naar Libanon. Maar eigenlijk nooit privé. Er woont geen familie meer, vrienden heeft hij er ook niet. Zijn leven is hier in Nederland.

Hoe vaker hij in zijn vaderland terugkwam, hoe groter zijn verbazing en frustratie werd. Aan de buitenkant ziet het mooi uit, de mensen zijn gastvrij. Maar de dagelijkse werkelijkheid is hard en bitter. Iedere dag wordt er geknokt om er wat van te maken.  De opvattingen over hoe het land gezond te krijgen verschillen enorm. Lukt het de Libanezen om de vrede te bewaren, of dreigt er nieuw conflict? 

Afleveringsinformatie 

In deel 1 van De Slag om Libanon draait het om de gevolgen van de langdurige burgeroorlog (1975 – 1990). Nog steeds voelen burgers dagelijks de gevolgen van de strijd die toen gestreden werd. Danny kwam ter wereld in een land in oorlog en de eerste tien jaar van zijn leven wist hij niet beter.In deel 2 van De Slag om Libanon draait het om problemen van het heden. Het land staat er politiek en financieel bijzonder zwak voor en iedereen merkt dat dagelijks. Corruptie, wetteloosheid, armoede, intimidatie. Problemen juist van deze tijd, of van altijd?
De afleveringen zijn daarnaast te bekijken op NPO Start, via deze link: https://www.npostart.nl/de-slag-om-libanon/12-06-2019/VPWON_1302721