Archives for februari2017

Goed nieuws: Humanistisch Vormingsonderwijs structureel bekostigd

Goed nieuws voor het humanisme en goed nieuws voor ons onderwijs:

De Eerste Kamer heeft op 20 februari 2017 met ruim tweederde meerderheid een wet
aangenomen die het
humanistisch en godsdienstig vormingsonderwijs structureel bekostigt.
Enorm belangrijk voor de ontwikkeling van een levensbeschouwelijke identiteit.
“Levensbeschouwing hoort in de klas en niet alleen achter de voordeur.”
Recent onderzoek toont aan dat één op de acht leraren kwesties als homoseksualiteit niet
durft te bespreken. Ook aan islam, aanslagen en het populisme van Trump en Wilders
waagt niet iedere docent zich. Het zijn onderwerpen die zich bevinden in het
levensbeschouwelijke domein van het leven. Zaken die er gewoon bij zouden moeten horen,
maar die docenten in verlegenheid brengen. Begrijpelijk, want het is hun deskundigheid niet
per se. Maar die deskundigen zijn er wel. Het zijn de humanistische of godsdienstige
vormingsonderwijzers, die opgeleid zijn om kinderen de eerste stappen te laten zetten op
hun levensbeschouwelijke pad.


Lef
Veel directeuren in het onderwijs missen het lef om humanistisch of religieus
vormingsonderwijs aan te bieden aan hun kinderen. Dat terwijl levensbeschouwelijke en
religieuze pluriformiteit de raison d’être is van het openbaar onderwijs. Nu heeft de Eerste
Kamer de wet aangenomen die na 100 jaar schoolstrijd de structurele bekostiging van dit
vormingsonderwijs regelt.
“Het openbaar onderwijs in Nederland is niet neutraal in de zin van de Franse laïcité,” zegt
Christa Compas, directeur van het Humanistisch Verbond. “De scheiding tussen kerk en
staat betekent niet dat levensbeschouwing en religie buiten de school moeten worden
gehouden. In artikel 23 van de Grondwet (het artikel dat het openbaar en het religieus
onderwijs regelt) staat nu juist dat het openbaar onderwijs de plicht heeft om godsdiensten
en levensbeschouwingen te eerbiedigen. De neutraliteit van het openbaar onderwijs
betekent dat een openbare school géén partij mag kiezen voor een van de stromingen. Op
een openbare school is ieder kind is welkom niet ongeacht zijn levensbeschouwing maar mét
zijn levensbeschouwing.”


Ruimte geven
Er lijkt zo langzamerhand niets meer zo privé als je godsdienst of levensovertuiging. Maar
hierdoor raken juffen en meesters vaak hopeloos in de knoop. Godsdienst of
levensovertuiging zijn onderdeel van de identiteit van mensen en dus ook van kinderen.
Compas: “Geef kinderen daarom de ruimte om hun eigen levensbeschouwelijke identiteit te
ontwikkelen en te onderzoeken. En leer ze tegelijkertijd uit te vinden hoe je op een goede
manier kritiek op elkaars religie en levensbeschouwing kunt hebben. Kortom maak ze er niet
immuun voor, maar laat ze spelenderwijs ontdekken wat er in de wereld te koop is, ook op
levensbeschouwelijke terrein. De vormingsonderwijzers zijn er klaar voor.
Lees verder
Meer over Humanistisch Vormingsonderwijs vind je op de site van HVO
Door Saskia Markx (Humanistisch Verbond)

Midden Afrika

Soelaas zoeken in Ambazonia

Zie Koert Lindijer

Gemarginaliseerde Afrikanen zoeken soelaas in afscheiding. In Kenia, Nigeria en Zambia steken separatistische sentimenten opnieuw de kop op. In Cameroun zag dit jaar een afscheidingsbeweging het licht die strijd voor de staat Ambazonia. Net als bij eerdere pogingen tot afscheiding op het door zijn onnatuurlijke grenzen geplaagde continent, leidt het conflict in Cameroun tot vluchtelingen, tot ingesleten standpunten en draconische repressie.

Al decennia slepende onvrede in het Engelssprekende westelijke gedeelte van het verder francofone Kameroen kwam dit jaar tot uitbarsting. President Paul Biya(35 jaar aan de macht) escaleerde het conflict in de afgelopen weken door eerst zijn opposanten in de regio “terroristen” te noemen en vervolgens een militair offensief te beginnen om de nieuwe rebellen uit te roken. De kans dat het conflict zich daardoor juist uitbreidt is aanzienlijk.

Duizenden naar Zuidoost Nigeria gevluchte bewoners van Cameroun vertellen over martelingen, verkrachtingen en executies van burgers door soldaten en politieagenten. De westelijke regio grenst aan een al even instabiele streek in Nigeria waar Nigeriaanse rebellen en criminelen vechten voor een groter aandeel in de olie-inkomsten. Er is dus geen gebrek aan wapens en daarmee bestaat het potentieel voor een grootschaliger conflict.

Biya’s militaire aanpak van het conflict tussen Engels- en Franstalig Cameroun kwam na een poging van Engelstalige activisten om op 1 oktober de onafhankelijke staat Ambazonia uit te roepen. De ordetroepen schoten toen tenminste veertig demonstranten dood, soms vanuit helikopters. Gefrustreerde jongeren grepen naar de wapens; bij bomaanslagen en schietpartijen de afgelopen weken doodden zij tenminste tien soldaten.

Na de compromisloze reactie van de overheid, na lukrake huiszoekingen en arrestaties, na wraakacties en de maandenlange afsluiting van het internet, ontstond er een afscheidingsbeweging. De vicieuzere cirkel begon. Als reactie op de eerste gewapende acties van deze groep zette de regering massaal het leger in en breidde operaties uit van de grote steden Bamenda en Buea naar de dichtbeboste berggebieden langs de grens met Nigeria. Volgens berichten zou het leger militaire operaties uitvoeren rond de stad Mamfe. Inwoners vrezen dat met dit offensief een burgeroorlog is begonnen.

Het conflict is niet tribaal. In de streek wonen vele kleine stammen. Wat hen verenigt is de afkeer van het goeddeels Franssprekende deel van Kameroen. Engelstalige bewoners klagen dat hun Franssprekende landgenoten altijd een streepje voor hebben. De oorsprong ligt in de koloniale tijd. Het protectoraat Cameroun ontstond in 1884, toen de Duitse regering met stamhoofden langs de kust een verdrag sloot. Na de Eerste Wereldoorlog werd het land verdeeld tussen Frankrijk en Engeland.

De koloniale machten bestuurden hun gebied elk op eigen wijze. Mede daardoor voelden de bewoners van het Engelstalige gedeelte zich anders dan de Franssprekenden. Maar de verschillen lijken te klein als argument voor een onafhankelijke staat. Vermoedelijk wil de meerderheid van de Engelstalige bewoners meer autonomie in een federale staat, zoals Cameroun vroeger was.

In Afrika, waar regeringen de koloniale grenzen respecteren, hebben recent onafhankelijk geworden staten niet geleid tot vrede maar oorlog. Eritrea werd in 1991 onafhankelijk, Zuid Soedan in 2011. Vlak bij Ambazonia in Nigeria ligt de andere schijnstaat Biafra. Tussen 1967 en 1970 stierven daar meer dan een miljoen burgers bij een strijd voor onafhankelijkheid.

15 december 2017 Koert Lindijer

 

 


Kenia ‘zinkt elke dag dieper weg richting oorlog’

In de aanloop naar verkiezingen eind deze maand in Kenia loopt de spanning hoog op. Vrijdag vielen bij demonstraties twee doden.